Ok. Nag-iimagine na naman ako tungkol sa Australia! Di ko alam kung matatanggap ba ako or what... pero napapaimagine talaga ako ng bonggang bongga!
I can't help it!!!!! Alam mo yung nag-iimagine ka, pero di mo matapos tapos yung ini-imagine mo kasi di mo naman talaga alam kung tama ba yung ini-imagine mo.. at dahil real life ang pinaguusapan siyempre kahit pano gusto mo nearly realistic yung maimagine mo for yourself para maprepare mo naman yung sarili mo for whatever's there!
Haaaaaaaay nakuuuuuuuuu!!!! My brain! Working over time na naman!!!!
Showing posts with label Dreaming. Show all posts
Showing posts with label Dreaming. Show all posts
Friday, February 15, 2013
Tuesday, March 8, 2011
Napipikon ako
Yes. Kung for the past week eh sobrang bored ako.
Ngayong week... kung di ako umiiyak... highblood ako.
Alam ko di naman ako depressed ata... wala lang... bawal umiyak? Sarap kaya umiyak.
Di naman ako umiiyak ng walang dahilan. Tipong manonood lang ako ng movie, tapos may maiisip na ako tapos iiyak na ako. Tapos matagal ako iiyak. May isang beses muntik na ako umiyak with sound effects... pero di naman nag full blown hagulhol so keri lang.
Pero pag dumadating ako dito sa office mainit na ulo ko.
Little things set me off. Di naman ako nagwiwild or whatever. More like... sobrang annoyed lang ako na ayoko magcomment sa kung ano man. Kasi pag nagcomment pa ako tapos biglang kontrahin ako ng mga epal na tao eh baka makasapak talaga ako.
In fairness to me... kahit ilang beses ko na talaga gusto manapak ng tao... and even if madaming beses ko na sinabi na mananapak ako eh di naman talaga ako nanapak. Yung seryosohang sapakan I mean. Alam ko lang capable ako... pero nacocontrol ko pa naman yung urge of physically harming anyone who annoys me. Nung makita ko sa news yung mga nag-braw-brawl na babae, medyo thankful ako kasi di pa ako nasali sa ganung away ngayong di na ako nasa gradeschool. Hello!!! Nakakahiya lang kaya! May kahihiyan pa rin naman pala ako... apparently. Pero depende pa rin siguro sa cause kung magsusuccumb ako to the urge of smashing someone's face in.
Speaking of smashing a face, may isang beses pala na nanaginip ako, although I don't remember much of the dream, naalala ko medyo vividly yung last scene and what caused it.
Basta naalala ko, nagising akong sobrang galit na galit. Tapos yung last scene bago bumukas yung mata ko was me punching someone's face over and over and over and smashing her face into a car's window over and over. Sa pagkakaalala ko merged face ng isang college friend saka isang acquaintance yung babaeng yun. Ayoko sabihin pangalan nila hahaha! Baka kasi may mag-google ng pangalan nila tapos mag-appear tong blog na to! Shy ako! hahhah!
Anyway... sinapok ko pala ng paulit ulit yung babae kasi siya yung naging cause ng cardiac arrest ni Papa sa panaginip ko. Naalala ko nasa hospital na ata si Papa by that time tapos hinanap ko yung babae.
Di ko na maalala exactly pano kami napunta sa likod ng isang sedan, basta andun siya sa may right side tapos paulit-ulit ko sinusuntok yung mukha niya. Tapos pikon na pikon ako kasi di dumudugo yung mukha niya kahit anong lakas ng suntok ko. Well di naman ako nagtaka kung bakit di sumasakit yung kamay ko even when I'm trying my hardest to pound on her. Basta nung nakikita ko na di man lang nagkakapasa yung mukha niya, I tried grabbing her head tapos sinubukan ko talaga i-smash yung ulo niya dun sa bintana at kahit anong hampas ko sa ulo niya dun sa bintana, di rin nababasag yung bintana. Nagising akong sinasapok pa rin ng paulit-ulit yung mukha niya.
Di ko alam kung titigil ba ako kung nakita kung duguan na siya. I doubt it. I would have killed her if I could.
Yung siguro yung isa sa mga pinakanakakapikon na panaginip ko ever. I wanted to see her bleed demmit!
Ayan... di na ako masyadong pikon. Back to werk!
Ngayong week... kung di ako umiiyak... highblood ako.
Alam ko di naman ako depressed ata... wala lang... bawal umiyak? Sarap kaya umiyak.
Di naman ako umiiyak ng walang dahilan. Tipong manonood lang ako ng movie, tapos may maiisip na ako tapos iiyak na ako. Tapos matagal ako iiyak. May isang beses muntik na ako umiyak with sound effects... pero di naman nag full blown hagulhol so keri lang.
Pero pag dumadating ako dito sa office mainit na ulo ko.
Little things set me off. Di naman ako nagwiwild or whatever. More like... sobrang annoyed lang ako na ayoko magcomment sa kung ano man. Kasi pag nagcomment pa ako tapos biglang kontrahin ako ng mga epal na tao eh baka makasapak talaga ako.
In fairness to me... kahit ilang beses ko na talaga gusto manapak ng tao... and even if madaming beses ko na sinabi na mananapak ako eh di naman talaga ako nanapak. Yung seryosohang sapakan I mean. Alam ko lang capable ako... pero nacocontrol ko pa naman yung urge of physically harming anyone who annoys me. Nung makita ko sa news yung mga nag-braw-brawl na babae, medyo thankful ako kasi di pa ako nasali sa ganung away ngayong di na ako nasa gradeschool. Hello!!! Nakakahiya lang kaya! May kahihiyan pa rin naman pala ako... apparently. Pero depende pa rin siguro sa cause kung magsusuccumb ako to the urge of smashing someone's face in.
Speaking of smashing a face, may isang beses pala na nanaginip ako, although I don't remember much of the dream, naalala ko medyo vividly yung last scene and what caused it.
Basta naalala ko, nagising akong sobrang galit na galit. Tapos yung last scene bago bumukas yung mata ko was me punching someone's face over and over and over and smashing her face into a car's window over and over. Sa pagkakaalala ko merged face ng isang college friend saka isang acquaintance yung babaeng yun. Ayoko sabihin pangalan nila hahaha! Baka kasi may mag-google ng pangalan nila tapos mag-appear tong blog na to! Shy ako! hahhah!
Anyway... sinapok ko pala ng paulit ulit yung babae kasi siya yung naging cause ng cardiac arrest ni Papa sa panaginip ko. Naalala ko nasa hospital na ata si Papa by that time tapos hinanap ko yung babae.
Di ko na maalala exactly pano kami napunta sa likod ng isang sedan, basta andun siya sa may right side tapos paulit-ulit ko sinusuntok yung mukha niya. Tapos pikon na pikon ako kasi di dumudugo yung mukha niya kahit anong lakas ng suntok ko. Well di naman ako nagtaka kung bakit di sumasakit yung kamay ko even when I'm trying my hardest to pound on her. Basta nung nakikita ko na di man lang nagkakapasa yung mukha niya, I tried grabbing her head tapos sinubukan ko talaga i-smash yung ulo niya dun sa bintana at kahit anong hampas ko sa ulo niya dun sa bintana, di rin nababasag yung bintana. Nagising akong sinasapok pa rin ng paulit-ulit yung mukha niya.
Di ko alam kung titigil ba ako kung nakita kung duguan na siya. I doubt it. I would have killed her if I could.
Yung siguro yung isa sa mga pinakanakakapikon na panaginip ko ever. I wanted to see her bleed demmit!
Ayan... di na ako masyadong pikon. Back to werk!
Thursday, February 10, 2011
KATSUDON
POTA GUSTO KO NG KATSUDON!!!!
Homaygeds!!! Sinusubukan ko matulog kagabi ng 1230 kasi medyo success naman na akong matulog ng 1230-1AM for the past few days. Di na ako nocturnal!!!... masyado.... slight na lang.
Kaso habang nakapikit ako nag-iimagine na naman ako ng mga pde kong gawin sa Kota... taena! Ako na ang di excited! Hahahaha! Inggiterang palaka lang ako kasi si Tesoro at Axis nagdedevelop ng anghit ngayon sa Dubai. Hahahhha!!
Di ko naman dream masyado ang Dubai kasi wala naman ako masyadong alam tungkol sa lugar except may movie sila John Lloyd, Aga, at Claudine (ata) dun, maraming sand dun, at marami ring mga Arabo. Nevertheless, nakakainggit pa rin yung abroad no! Abroad pa rin yun... ibig sabihin me kashing-kashing ka pang-abroad!
Shet! Kasalanan to ng nanay ko... dream kasi ni Mama yung may mapa siya ng mundo tapos i-isa-isahin niyang i-check yung bawat lugar na napuntahan na niya... nahawa ata ako! kasi mas sosyal na ang dream ko... gusto ko may globe ako na gawa sa corkboard yung materials tapos ipu-pushpin ko yung mga napuntahan ko na! Hahaahahhaha! pota! Heniweisssssss!!!!
So ayun nga! habang nakapikit ako kagabi... imagine na ako ng imagine... tapos di ako mapakali kung mag-D-DIY ba ako o kukuha ako ng package... mas mura kasi yung DIY kesa sa package... kaso hassle naman sa bangs yung DIY kasi nO! So paulit ulit rin ako ng compute sa utak ko... so ayun di na ako makatulog... SO bumangon na lang ako para tingnan yung notes ko sa Kota... Yes! May notes ako ng mga gusto kong puntahan saka yung mga presyo ng mga agencies sa internet! BAkit!? Bawal!??! Hehehehe! So ayun nung makita ko... di rin naman ako makadecide kasi yung latest na napagtanungan ko... di ko pa pala naisulat sa notebook ko... next time na... tinatamad pa ako mag-update... but anyway ulit... nagdecide na lang ako na ififinalize ko yung gagawin ko kapag nakapagtanong na ako dun sa isa ko pang pinagtanungan...
Eh kaso naman... di pa rin ako makatulog! So ayun binuksan ko na yung tv.... NHK World. Pota! DOCUMENTARY NG MGA LUGAR SA JAPAN KUNG SAAN NAGSIMULA YUNG MGA DONBURI! SHEEEEEEEEEET!!
Pinapakita kung pano niluluto yung Katsudon, Oyakudon, Unagi, Gyudon... POTAAA!!!! Ang sarap sapukin nung babae nung nag-so-sound effects siya na masarap daw, etc, etc... AS IF DI KO ALAM NA MASARAP YUNG KATSUDON! HELLO!!! SIYEMPRE ALAM KONG MASARAP!!! HELLOOOOO!!! POTA!
Napaisip tuloy ako kung may nagdedeliver ba ng ganun ka-late na Jap resto... kaso ang alam ko Kamirori 9AM-830PM lang! pakdatshet!
Busog ako ng una kong in-attempt matulog... gutom naman akong natulog. Shet!
Homaygeds!!! Sinusubukan ko matulog kagabi ng 1230 kasi medyo success naman na akong matulog ng 1230-1AM for the past few days. Di na ako nocturnal!!!... masyado.... slight na lang.
Kaso habang nakapikit ako nag-iimagine na naman ako ng mga pde kong gawin sa Kota... taena! Ako na ang di excited! Hahahaha! Inggiterang palaka lang ako kasi si Tesoro at Axis nagdedevelop ng anghit ngayon sa Dubai. Hahahhha!!
Di ko naman dream masyado ang Dubai kasi wala naman ako masyadong alam tungkol sa lugar except may movie sila John Lloyd, Aga, at Claudine (ata) dun, maraming sand dun, at marami ring mga Arabo. Nevertheless, nakakainggit pa rin yung abroad no! Abroad pa rin yun... ibig sabihin me kashing-kashing ka pang-abroad!
Shet! Kasalanan to ng nanay ko... dream kasi ni Mama yung may mapa siya ng mundo tapos i-isa-isahin niyang i-check yung bawat lugar na napuntahan na niya... nahawa ata ako! kasi mas sosyal na ang dream ko... gusto ko may globe ako na gawa sa corkboard yung materials tapos ipu-pushpin ko yung mga napuntahan ko na! Hahaahahhaha! pota! Heniweisssssss!!!!
So ayun nga! habang nakapikit ako kagabi... imagine na ako ng imagine... tapos di ako mapakali kung mag-D-DIY ba ako o kukuha ako ng package... mas mura kasi yung DIY kesa sa package... kaso hassle naman sa bangs yung DIY kasi nO! So paulit ulit rin ako ng compute sa utak ko... so ayun di na ako makatulog... SO bumangon na lang ako para tingnan yung notes ko sa Kota... Yes! May notes ako ng mga gusto kong puntahan saka yung mga presyo ng mga agencies sa internet! BAkit!? Bawal!??! Hehehehe! So ayun nung makita ko... di rin naman ako makadecide kasi yung latest na napagtanungan ko... di ko pa pala naisulat sa notebook ko... next time na... tinatamad pa ako mag-update... but anyway ulit... nagdecide na lang ako na ififinalize ko yung gagawin ko kapag nakapagtanong na ako dun sa isa ko pang pinagtanungan...
Eh kaso naman... di pa rin ako makatulog! So ayun binuksan ko na yung tv.... NHK World. Pota! DOCUMENTARY NG MGA LUGAR SA JAPAN KUNG SAAN NAGSIMULA YUNG MGA DONBURI! SHEEEEEEEEEET!!
Pinapakita kung pano niluluto yung Katsudon, Oyakudon, Unagi, Gyudon... POTAAA!!!! Ang sarap sapukin nung babae nung nag-so-sound effects siya na masarap daw, etc, etc... AS IF DI KO ALAM NA MASARAP YUNG KATSUDON! HELLO!!! SIYEMPRE ALAM KONG MASARAP!!! HELLOOOOO!!! POTA!
Napaisip tuloy ako kung may nagdedeliver ba ng ganun ka-late na Jap resto... kaso ang alam ko Kamirori 9AM-830PM lang! pakdatshet!
Busog ako ng una kong in-attempt matulog... gutom naman akong natulog. Shet!
Monday, January 31, 2011
Reminder to Self 004: Tulo Laway for More Laray**
** Laray = Waray for Lakwatsa
Kagagaling lang namin ng Baguio (which was uber-fun... super classic Baguio outing lang talaga! Hahahaa! Kaso uber-gastos rin ako sa pagkain! In fairness kung di ko lang tinodo yung lamon ko... super tipid yung lakad na yun! Eh kaso masarap kumain bakit ba?! Calling all peoples... post niyo naman sa multiply yung pictures hahaha! para pde ko magrab at ipost dito sa blog ko yung favorites ko! hahahaha!)... at eto na naman ako nangangati na naman lumayas sa kung saan.
My scheduled lakwatsa for the year:
1) Bohol (August)
2) Kota Kinabalu (October)
May nangungulit sa akin sumama sa akyat sa Pulag sa end of Feb... kaso... ahm... di pa aker ready.. I thunk... I still need to train. Pero sabagay... tatakbo na rin naman ako ngayong Feb... so feeling ko kaya ko na rin yung Amabangeg by end of Feb... EH KASO!! TINATAMAD PA AKO MAGLUTO! hahahaha! I miss Ace!
Si Ace ang aking personal entertainment system and personal assistant... pag kasama siya okay lang mag-tantrums ako ala Kai! Mwahahaha! Ok, di naman masyadong ala-Kai kasi baka itulak ako sa bangin nun pag tinapunan ko siya ng yogurt! Hahahahah! More like.. pde ako mag-inarte more than my usual self pag kasama ko siya umakyat kasi halimaw lang talaga si Ace! Kelangan ko lang mag-hiwa hiwa ng mga gulay tapos siya na magluluto... hahaha! Kesa ako yung magluluto ng buong meal... mas masaya maghiwa-hiwa lang no... may feeling of "tumulong ako" pero di rin naman naka-depend sa yo yung energy source ng ibang tao masyado! Hahaha!
Maarte na ako ngayon bakit?! Pota! Hahaha! HUWATHAPPENDTOMEEEH?!?! Taena sobrang tamad ko lang talaga ngayon... o baka kasi matagal na akong di nakakaakyat... medyo nakakalimutan ko na yung joy of climbing... at naalala ko lang ngayon yung dread ko of cooking and preparing food sa labas ng tent on a very cold February night in Pulag... which, as I recall, will lead you to eat lupa and damo pag very clumsy ka...
I digress, anyway... as I was saying naglalaway na naman ako for more lakwatsa... may nagreply kasi sa akin yung isang pinagtanungan ko about Mt Kinabalu... tapos biglang sinuggest niya yung Via Ferrata na Walk the Torq. Pwede rin daw yung Mesilau Trail if ever. Eh wala naman ako balak mag-via Ferrata kasi medyo mahalers kesa kung aakyat ka lang... tapos biglang nakasulat sa email 50% muna singil tapos next half is 1 month before the climb na... tapos napaisip ako... POTA! minsan lang ako aakyat ng Mt. Kinabalu... di ko naman dream gawing yearly ang Kinabalu (gaya ng ginawa ko sa Pulag for the past 4 years) kasi di naman ako gawa sa ginto... kung kumikinang man ako... ito'y di dahil gawa ako sa mamahaling materyal... more likely... dahil lang yun sa innate star factor ko! AHAHAHAHAHHAH! HAYLAVET!
Pero anyway ulit... siyempre basa basa ulit ako on Via Ferrata... at habang nagreresearch ako.. may isa pa palang route ang Via Ferrata... ito naman yung Low's Peak Circuit. And according dun sa isang drowing (may descriptions naman yung Walk the Torq at Low's Peak Circuit... kaso di ko maabsorb masyado... mas madali intindihin ang drowing... gaya nga ng sabi ng Michael Learns to Rock... "Paint My love... you should paint my love... it's a picture of a thousand sunseheeetss!!" Hahahah!), mukhang mas sulit yung Low's Peak... nagtanong pa ako ulit dun sa nag-email sa akin kung kaya pa rin ba yung Mesilau-Timpohon na Trail even with Low's Peak Circuit na Via Ferrata.. wala pang reply...
Taena! feeling ko kung pde yung Low's Peak Circuit with Mesilau-Timpohon trekking... HOMAYGEDS! kelangan super duper extra fit akong umalis ng Pilipinas ng October! Kelangan tipong pag mag-Ambangeg ako with a full pack (na di porter ang nagdadala! Kelangan malinaw!)... 1 hour lang nasa camp site na ako dapat... Hahahaha sarap maging ambisyosa!
HAY SHIYET!
Things to do for a successful Climb:
1) Dapat by May, I should be doing 10K runs 3x a week na di ako namamatay after the run.
2) Dapat by August, I should be able to do 15K runs 2x a week na di rin ako durog after the run.
Reminder re my reminders:
1) TAKE CARE OF MY KNEES!
2) I should be able to train with minimal impact to my knees as possible.
3) 1 = 2 lang naman basically (see numeric list, directly above this line)... pero gusto ko ng lists eh bakit?!
Chine-cheer ko sarili ko! BAKIT!?!?!?! Hahhaaha!
HAYMZOEGZAYTED WENS EGEN!!!
Kagagaling lang namin ng Baguio (which was uber-fun... super classic Baguio outing lang talaga! Hahahaa! Kaso uber-gastos rin ako sa pagkain! In fairness kung di ko lang tinodo yung lamon ko... super tipid yung lakad na yun! Eh kaso masarap kumain bakit ba?! Calling all peoples... post niyo naman sa multiply yung pictures hahaha! para pde ko magrab at ipost dito sa blog ko yung favorites ko! hahahaha!)... at eto na naman ako nangangati na naman lumayas sa kung saan.
My scheduled lakwatsa for the year:
1) Bohol (August)
2) Kota Kinabalu (October)
May nangungulit sa akin sumama sa akyat sa Pulag sa end of Feb... kaso... ahm... di pa aker ready.. I thunk... I still need to train. Pero sabagay... tatakbo na rin naman ako ngayong Feb... so feeling ko kaya ko na rin yung Amabangeg by end of Feb... EH KASO!! TINATAMAD PA AKO MAGLUTO! hahahaha! I miss Ace!
Si Ace ang aking personal entertainment system and personal assistant... pag kasama siya okay lang mag-tantrums ako ala Kai! Mwahahaha! Ok, di naman masyadong ala-Kai kasi baka itulak ako sa bangin nun pag tinapunan ko siya ng yogurt! Hahahahah! More like.. pde ako mag-inarte more than my usual self pag kasama ko siya umakyat kasi halimaw lang talaga si Ace! Kelangan ko lang mag-hiwa hiwa ng mga gulay tapos siya na magluluto... hahaha! Kesa ako yung magluluto ng buong meal... mas masaya maghiwa-hiwa lang no... may feeling of "tumulong ako" pero di rin naman naka-depend sa yo yung energy source ng ibang tao masyado! Hahaha!
Maarte na ako ngayon bakit?! Pota! Hahaha! HUWATHAPPENDTOMEEEH?!?! Taena sobrang tamad ko lang talaga ngayon... o baka kasi matagal na akong di nakakaakyat... medyo nakakalimutan ko na yung joy of climbing... at naalala ko lang ngayon yung dread ko of cooking and preparing food sa labas ng tent on a very cold February night in Pulag... which, as I recall, will lead you to eat lupa and damo pag very clumsy ka...
I digress, anyway... as I was saying naglalaway na naman ako for more lakwatsa... may nagreply kasi sa akin yung isang pinagtanungan ko about Mt Kinabalu... tapos biglang sinuggest niya yung Via Ferrata na Walk the Torq. Pwede rin daw yung Mesilau Trail if ever. Eh wala naman ako balak mag-via Ferrata kasi medyo mahalers kesa kung aakyat ka lang... tapos biglang nakasulat sa email 50% muna singil tapos next half is 1 month before the climb na... tapos napaisip ako... POTA! minsan lang ako aakyat ng Mt. Kinabalu... di ko naman dream gawing yearly ang Kinabalu (gaya ng ginawa ko sa Pulag for the past 4 years) kasi di naman ako gawa sa ginto... kung kumikinang man ako... ito'y di dahil gawa ako sa mamahaling materyal... more likely... dahil lang yun sa innate star factor ko! AHAHAHAHAHHAH! HAYLAVET!
Pero anyway ulit... siyempre basa basa ulit ako on Via Ferrata... at habang nagreresearch ako.. may isa pa palang route ang Via Ferrata... ito naman yung Low's Peak Circuit. And according dun sa isang drowing (may descriptions naman yung Walk the Torq at Low's Peak Circuit... kaso di ko maabsorb masyado... mas madali intindihin ang drowing... gaya nga ng sabi ng Michael Learns to Rock... "Paint My love... you should paint my love... it's a picture of a thousand sunseheeetss!!" Hahahah!), mukhang mas sulit yung Low's Peak... nagtanong pa ako ulit dun sa nag-email sa akin kung kaya pa rin ba yung Mesilau-Timpohon na Trail even with Low's Peak Circuit na Via Ferrata.. wala pang reply...
Taena! feeling ko kung pde yung Low's Peak Circuit with Mesilau-Timpohon trekking... HOMAYGEDS! kelangan super duper extra fit akong umalis ng Pilipinas ng October! Kelangan tipong pag mag-Ambangeg ako with a full pack (na di porter ang nagdadala! Kelangan malinaw!)... 1 hour lang nasa camp site na ako dapat... Hahahaha sarap maging ambisyosa!
HAY SHIYET!
Things to do for a successful Climb:
1) Dapat by May, I should be doing 10K runs 3x a week na di ako namamatay after the run.
2) Dapat by August, I should be able to do 15K runs 2x a week na di rin ako durog after the run.
Reminder re my reminders:
1) TAKE CARE OF MY KNEES!
2) I should be able to train with minimal impact to my knees as possible.
3) 1 = 2 lang naman basically (see numeric list, directly above this line)... pero gusto ko ng lists eh bakit?!
EEH NEEHCADEEMA EEH NAA WEENAH!
EEH NEEHCADEEMA EEH NAA WAH!
ORA! ORA! ORA RAH!
NAOMI! NAOMI!
RAH RAH RAH!
HAYMZOEGZAYTED WENS EGEN!!!
Tuesday, January 25, 2011
Am I disabled?
At siyempre nagbabasa pa rin ako ng Wikipedia... while reading on Melatonin, napunta ako sa isang article about DSPS (Delayed Sleep Phase Syndrome). Symptoms which apply to me:
From Wikipedia: Accdg to Americans with Disabilities Act of 1990, "disability" is defined as a "physical or mental impairment that substantially limits one or more major life activities". "Sleeping" is defined as a "major life activity" in § 12102(2)(a) of the statute.
Taena kung Kano lang ako... pde na ako mag-park sa space for the Disabled! And more importantly kung sumali ako sa kahit anong American Pageantry... at tinanong ako kung ano ang isa sa mga major life accomplishments ko... SLEEPING would be a valid answer.
- Sleep later than 2 AM (Akala ko dati kasalanan lang ng mga series na pinapanood ko!)
- Exhibit normal sleep quality if not required to maintain a strict schedule. (Thank you Flexi-time)
- No difficulty in maintaining sleep once asleep (YES! Mantika ako!)
- Severe to Absolute inability to advance sleep-phase to earlier hours (Chowee! Copy-paste.. nahirapan ako i-paraphrase eh... Anyway, dati sinubukan ko matulog ng 3AM instead of my usual 5AM... nakatulog ako 7AM na tuloy.. resulta ng kakapilit matulog ng maaga! Hahaha!)
- skip sleep for an entire day then sleep 12-18 hours the next day. (Yuhuh!)
From Wikipedia: Accdg to Americans with Disabilities Act of 1990, "disability" is defined as a "physical or mental impairment that substantially limits one or more major life activities". "Sleeping" is defined as a "major life activity" in § 12102(2)(a) of the statute.
Taena kung Kano lang ako... pde na ako mag-park sa space for the Disabled! And more importantly kung sumali ako sa kahit anong American Pageantry... at tinanong ako kung ano ang isa sa mga major life accomplishments ko... SLEEPING would be a valid answer.
Tuesday, January 4, 2011
Reminder to Self 003: Brain Bursting!
Potaena! Di ako makatulog!!!
Besides the almost-freezing temp, I have this idea of starting a Travel Blog. Andami-dami kong naiisip kung paano ko siya gagawin.
I'm going to try to remember the places where I've been since I was a kid. Tell a story kung pano ako napunta dun, pano pumunta dun, what I like about the place, etc. Maybe I'll put a link to albums that are currently existing online and then mark those places where I've been nung di pa uso digicam, then go back to those places with camera on-hand para astig!
SHET! plano na naman ng plano! Di naman magawa... di bale... at least nakarecord na dito.
Sana magawa ko to!
Besides the almost-freezing temp, I have this idea of starting a Travel Blog. Andami-dami kong naiisip kung paano ko siya gagawin.
I'm going to try to remember the places where I've been since I was a kid. Tell a story kung pano ako napunta dun, pano pumunta dun, what I like about the place, etc. Maybe I'll put a link to albums that are currently existing online and then mark those places where I've been nung di pa uso digicam, then go back to those places with camera on-hand para astig!
SHET! plano na naman ng plano! Di naman magawa... di bale... at least nakarecord na dito.
Sana magawa ko to!
This time last night (or early morning)...
... I just woke up from a heart-thumping, nearly-horrifying dream. Ngayon naman patulog pa lang ako. I've been watching out for torrents of Conan's latest episodes pero wala pa ring lumalabas, so I had to settle for Oprah's Ultimate Favorite Things Part 1 lang muna.
I thought it was a happy episode, but no! Nakaka-depress!!! Hahahahaha! Sorry na! Inggitera akong tunay. Ok pa ako nung namigay siya ng diamond watch at ng mamahaling bag at shoes, keri ko pa... Kaso nung linabas na yung Nikon D3100 SLR... the green-eyed monster emerged! Hahahaha!
I decided that I only want a Nikon P7000 because I think it's something I can save up for without regretting once I buy it, pero SHET!!! If only someone would give me a Nikon D3100...
HAAAAAAAAAAAAAAY!!!! I WANT ONE TOO!!!!
That episode of Oprah was my nightmare for today.
I really am content with what I have, but when you learn about the things that you COULD have... HOMAYGEDS! Contentment flies out the window... while envy saunters in!
I thought it was a happy episode, but no! Nakaka-depress!!! Hahahahaha! Sorry na! Inggitera akong tunay. Ok pa ako nung namigay siya ng diamond watch at ng mamahaling bag at shoes, keri ko pa... Kaso nung linabas na yung Nikon D3100 SLR... the green-eyed monster emerged! Hahahaha!
I decided that I only want a Nikon P7000 because I think it's something I can save up for without regretting once I buy it, pero SHET!!! If only someone would give me a Nikon D3100...
HAAAAAAAAAAAAAAY!!!! I WANT ONE TOO!!!!
That episode of Oprah was my nightmare for today.
I really am content with what I have, but when you learn about the things that you COULD have... HOMAYGEDS! Contentment flies out the window... while envy saunters in!
Monday, January 3, 2011
I just had one of my more disturbing nightmares. Part 2
Continued from Part 1
SO Anyway! ayun na! Pumipili na ako kung saang side ako bababa. Dun sa side ng haunted house with nanlalapa ng tao na mga aso o dito sa kabila kung saan locked yung solid gate na lagpas tao? Tapos ayun nga... si Mang Fred tulog sa isang upuan habang nakabantay sa locked gate. Di ko alam kung kasama rin ba si Mang Fred sa haunted house experience so I decided to jump stealthily sa may side niya... tapos cross over dun sa side ng haunted house kapag medyo lumayo yung mga aso from the open gate to freedom (may grilled gate na mukhang pdeng buksan between the garden ng haunted house at garage ng kabilang bahay)
Dun ako tumalon sa stuffed toy na sheep kaya di maingay yung pagkatalon ko, so di nagising si Mang Fred... so ayun inaabangan ko na na lumayo yung mga aso. Nung lumayo yung mga aso, binuksan ko yung grilled gate between the garden and the garage and I ran towards the open gate... kaso pagtingin ko... FUCK! may isang aso palang di ko nakita... so napatakbo ako pabalik dun sa grilled gate pabalik dun sa garage nung kabilang bahay... naabutan ng aso yung legs ko... pero buti na lang naka-jeans ako na bell-bottom so nangatngat niya yung pantalon lang. Tapos nasara ko na yung gate habang nag-gr-growl yung aso thru the gate kasi nga di ba grilled gate lang siya? So ayun... medyo kinakabahan na ako kasi baka biglang bumalik si Manilyn or kung ano man... so naglakas loob na akong gisingin si Mang Fred.
So I shook Mang Fred awake tapos nagmakaawa akong buksan niya yung gate. Nung pagkagising niya parang ayaw niya pa muna buksan pero di ko alam... mukhang naawa na siguro sa mukha ko kaya binuksan niya rin.
Pagkalabas ko ng gate... nakita ko si Boboy Garovillo na may karga-kargang baby tapos kinakamusta ako. Pero siyempre kasi medyo panic panic pa ako... tumakbo na ako pauwi.
CHANGE SCENE
Nasa parlor ako nakikipagtsismisan sa girl version ni Nands. Kinukwento ko na sa kanya yung nangyari sa akin, tapos pinasa ko na yung real estate na yun kasi ayoko na bumalik dun. Di ko alam kung bakit pero tinanggap naman niya yung trabaho.
The next day, binalita niya sa akin na ni-meet nga rin daw siya ni Manilyn sa may gate pero unlike nung experience ko nakita niya yung buong bahay minus the horrific experience. So ayun, siya na nga lang daw magbebenta nung bahay.
Eh apparently may friend kami na kamukha niya pero mas mahaba yung buhok tapos mas straight yung buhok... eh tsismosa... so gusto rin subukan i-meet si Manilyn. Iniisip niya magapanggap siya as Girl Nands kasi nga halos kamukha niya. Pero siyempre kinakabahan kami kasi hindi siya si Girl Nands at baka matulad sa akin yung experience niya tapos di pa siya makalabas ng buhay. So dahil makulit nga eh di namin siya mapigilan. So I decided to accompany her pag may ibang pupuntahan si Girl Nands para di niya alam na magpapanggap as Girl Nands yung friend namin na kamukha niya. Pero nung sinamahan ko siya, malayo lang ako para di siya mabuko ni Manilyn na nagpapanggap lang as Girl Nands.
So ayun pinuntahan namin yung bahay tapos nakatago lang ako sa mga bushes sa katabing bahay. Tapos pagtingin ko, may nakatagong parlor sa may gilid ng bahay... at since mukha naman wala pang problema... I decided to go inside the hidden salon. Andun ulit si Boboy Garovillo karga karga ulit yung baby niya at yung isa naman niyang anak around 10 yrs old eh nakaupo naman sa sopa. So ako nag-sorry ako kay Boboy Garovillo kasi nga tinakbuhan ko siya the last time I met him. Tapos saka ko tinanong kung ano yung alam niya tungkol dun sa haunted house, tapos kung bakit dun siya nakatira malapit sa haunted house. So biglang sinabi ni Boboy na umalis na sila ng mga anak niya sa bahay nila. He made it clear na they were just waiting for someone to fetch them kasi mukhang kakaalis lang nila sa bahay nila. So tinanong ko siya kung asan na mga gamit nila. Apparently, it was scary enough for him to decide to leave his house with just his children and leaving everything else. So tingin ako bigla kay Ces, na biglang kasama ko pala. We decided na kelangan palabasin na namin yung friend namin na kamukha ni Girl Nands from the haunted house kasi mukhang super scary na.
Pagkalabas namin sa salon, direcho na kami sa gate. Wala yung mga nanlalapa ng tao na mga aso... so dire-direcho na kami papasok ng bahay. Pagkapasok dun sa bahay na mukhang sunog at abandonado, biglang naiihi naman si Ces. Sabi ko wag niya akong iwan kasi mas mabuti kung magkasama kami the entire time kasi nga gaya sa movie, mas madalas na namamatay yung mga tao pag naghihiwahiwalay sila. Pero kasi naiihi daw talaga siya so gusto niya hanapin yung banyo.
Di ko alam bakit di na lang siya umihi sa sahig since sira sira naman yung bahay pero ayun, hinanap niya pa rin yung banyo.
Tapos di ko alam panong nangyari, andun na bigla si Ryan Reynolds, Jessica Biel, tapos dalawa pang puting artista na blurred na yung mukha.. di ko na maalala kung sino sila. Nakatayo kaming lima around a table na may Lazy Susan sa kitchen. Tapos biglang parang may ala-mirror effect paikot sa likod namin... tapos nakikita namin yung kontrabidang nag-hahaunt ng bahay. Lalaki siya na magulo yung buhok tapos naagnas yung mukha pero kita pa rin yung tahi tahi sa mukha niya. Iniikutan niya kaming lima. Di ko alam pano nangyari pero biglang may whip siya tapos kinuha niya yung isang artistang babae gamit yung whip tapos nilagay niya sa isang dimension na nakikita namin via a picture frame. Parang nasa lahar na umaagos yung artistang babae.
So ayun, apat na lang kaming natira dun sa paikot ng table... di ko ulit maalala masyado, pero biglang nagbida-bidahan si Jessica Biel tapos in-attack niya yung kontrabidang lalaki. Pero since malakas yung lalaki, itinapon niya si Jessica Biel with one hand (yung isang kamay niya hawak yung whip na nakapaikot pa rin dun sa bewang nung isang artistang nasa ibang dimension), palabas ng bahay. Pagtingin namin sa labas ng bahay, hati na yung katawan ni Jessica Biel tapos nilalapa na siya nung mga aso. Basta super gross yung nakikita ko.
So ayun ni-he-heart attack ulit ako. Yung isang artistang lalaki nakahandusay na pala dun sa table. So ako na lang saka si Ryan Reynolds yung may magagawa. Si Ryan Reynolds, naka-guerilla attire, yung parang si Sylvester Stallone sa Rambo. So bumulong ako kay Ryan Reynolds na nakatakas na ako dati sa haunted house na yun, susubukan ko tumakas habang nilalabanan niya yung lalaki tapos tatawag ako ng pulis.
Hahahaha! Di ko alam bakit naisip kong makakatulong yung mga pulis! Pero anyway, ayun, tumango si Ryan. So tumakbo ako papunta ulit dun sa pader kung san ako tinuro ni Miss Tapia last time. This time gising na si Mang Fred tapos tinulungan niya ako lumabas agad.
By this time, naheheart attack na talaga ako. So I decided to end my dream by magically willing that there be a cellphone in my hand where I can call the super duper extra fast police. Pagkadating ng mga pulis na walang kasingbilis... tinapunan nila ng tear gas yung bahay... tapos biglang tumatakbong palabas si Ryan Reynolds at si Ces.
Tapos bumukas na yung mata ko habang humihinga ako ng malalim at mabilis. POTA TALAGA!!! Ngayong sinusulat ko na tong part 2, parang nakakatawa na lang.... pero habang pinapanaginip ko siya sobrang takot ko lang talaga!
Siyempre para happy ending... nakatuluyan ko si Ryan Reynolds tapos sabay kami nagbakasyon sa Maldives.
Hahahaha! SHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEET! STupid nightmare!!!!
SO Anyway! ayun na! Pumipili na ako kung saang side ako bababa. Dun sa side ng haunted house with nanlalapa ng tao na mga aso o dito sa kabila kung saan locked yung solid gate na lagpas tao? Tapos ayun nga... si Mang Fred tulog sa isang upuan habang nakabantay sa locked gate. Di ko alam kung kasama rin ba si Mang Fred sa haunted house experience so I decided to jump stealthily sa may side niya... tapos cross over dun sa side ng haunted house kapag medyo lumayo yung mga aso from the open gate to freedom (may grilled gate na mukhang pdeng buksan between the garden ng haunted house at garage ng kabilang bahay)
Dun ako tumalon sa stuffed toy na sheep kaya di maingay yung pagkatalon ko, so di nagising si Mang Fred... so ayun inaabangan ko na na lumayo yung mga aso. Nung lumayo yung mga aso, binuksan ko yung grilled gate between the garden and the garage and I ran towards the open gate... kaso pagtingin ko... FUCK! may isang aso palang di ko nakita... so napatakbo ako pabalik dun sa grilled gate pabalik dun sa garage nung kabilang bahay... naabutan ng aso yung legs ko... pero buti na lang naka-jeans ako na bell-bottom so nangatngat niya yung pantalon lang. Tapos nasara ko na yung gate habang nag-gr-growl yung aso thru the gate kasi nga di ba grilled gate lang siya? So ayun... medyo kinakabahan na ako kasi baka biglang bumalik si Manilyn or kung ano man... so naglakas loob na akong gisingin si Mang Fred.
So I shook Mang Fred awake tapos nagmakaawa akong buksan niya yung gate. Nung pagkagising niya parang ayaw niya pa muna buksan pero di ko alam... mukhang naawa na siguro sa mukha ko kaya binuksan niya rin.
Pagkalabas ko ng gate... nakita ko si Boboy Garovillo na may karga-kargang baby tapos kinakamusta ako. Pero siyempre kasi medyo panic panic pa ako... tumakbo na ako pauwi.
CHANGE SCENE
Nasa parlor ako nakikipagtsismisan sa girl version ni Nands. Kinukwento ko na sa kanya yung nangyari sa akin, tapos pinasa ko na yung real estate na yun kasi ayoko na bumalik dun. Di ko alam kung bakit pero tinanggap naman niya yung trabaho.
The next day, binalita niya sa akin na ni-meet nga rin daw siya ni Manilyn sa may gate pero unlike nung experience ko nakita niya yung buong bahay minus the horrific experience. So ayun, siya na nga lang daw magbebenta nung bahay.
Eh apparently may friend kami na kamukha niya pero mas mahaba yung buhok tapos mas straight yung buhok... eh tsismosa... so gusto rin subukan i-meet si Manilyn. Iniisip niya magapanggap siya as Girl Nands kasi nga halos kamukha niya. Pero siyempre kinakabahan kami kasi hindi siya si Girl Nands at baka matulad sa akin yung experience niya tapos di pa siya makalabas ng buhay. So dahil makulit nga eh di namin siya mapigilan. So I decided to accompany her pag may ibang pupuntahan si Girl Nands para di niya alam na magpapanggap as Girl Nands yung friend namin na kamukha niya. Pero nung sinamahan ko siya, malayo lang ako para di siya mabuko ni Manilyn na nagpapanggap lang as Girl Nands.
So ayun pinuntahan namin yung bahay tapos nakatago lang ako sa mga bushes sa katabing bahay. Tapos pagtingin ko, may nakatagong parlor sa may gilid ng bahay... at since mukha naman wala pang problema... I decided to go inside the hidden salon. Andun ulit si Boboy Garovillo karga karga ulit yung baby niya at yung isa naman niyang anak around 10 yrs old eh nakaupo naman sa sopa. So ako nag-sorry ako kay Boboy Garovillo kasi nga tinakbuhan ko siya the last time I met him. Tapos saka ko tinanong kung ano yung alam niya tungkol dun sa haunted house, tapos kung bakit dun siya nakatira malapit sa haunted house. So biglang sinabi ni Boboy na umalis na sila ng mga anak niya sa bahay nila. He made it clear na they were just waiting for someone to fetch them kasi mukhang kakaalis lang nila sa bahay nila. So tinanong ko siya kung asan na mga gamit nila. Apparently, it was scary enough for him to decide to leave his house with just his children and leaving everything else. So tingin ako bigla kay Ces, na biglang kasama ko pala. We decided na kelangan palabasin na namin yung friend namin na kamukha ni Girl Nands from the haunted house kasi mukhang super scary na.
Pagkalabas namin sa salon, direcho na kami sa gate. Wala yung mga nanlalapa ng tao na mga aso... so dire-direcho na kami papasok ng bahay. Pagkapasok dun sa bahay na mukhang sunog at abandonado, biglang naiihi naman si Ces. Sabi ko wag niya akong iwan kasi mas mabuti kung magkasama kami the entire time kasi nga gaya sa movie, mas madalas na namamatay yung mga tao pag naghihiwahiwalay sila. Pero kasi naiihi daw talaga siya so gusto niya hanapin yung banyo.
Di ko alam bakit di na lang siya umihi sa sahig since sira sira naman yung bahay pero ayun, hinanap niya pa rin yung banyo.
Tapos di ko alam panong nangyari, andun na bigla si Ryan Reynolds, Jessica Biel, tapos dalawa pang puting artista na blurred na yung mukha.. di ko na maalala kung sino sila. Nakatayo kaming lima around a table na may Lazy Susan sa kitchen. Tapos biglang parang may ala-mirror effect paikot sa likod namin... tapos nakikita namin yung kontrabidang nag-hahaunt ng bahay. Lalaki siya na magulo yung buhok tapos naagnas yung mukha pero kita pa rin yung tahi tahi sa mukha niya. Iniikutan niya kaming lima. Di ko alam pano nangyari pero biglang may whip siya tapos kinuha niya yung isang artistang babae gamit yung whip tapos nilagay niya sa isang dimension na nakikita namin via a picture frame. Parang nasa lahar na umaagos yung artistang babae.
So ayun, apat na lang kaming natira dun sa paikot ng table... di ko ulit maalala masyado, pero biglang nagbida-bidahan si Jessica Biel tapos in-attack niya yung kontrabidang lalaki. Pero since malakas yung lalaki, itinapon niya si Jessica Biel with one hand (yung isang kamay niya hawak yung whip na nakapaikot pa rin dun sa bewang nung isang artistang nasa ibang dimension), palabas ng bahay. Pagtingin namin sa labas ng bahay, hati na yung katawan ni Jessica Biel tapos nilalapa na siya nung mga aso. Basta super gross yung nakikita ko.
So ayun ni-he-heart attack ulit ako. Yung isang artistang lalaki nakahandusay na pala dun sa table. So ako na lang saka si Ryan Reynolds yung may magagawa. Si Ryan Reynolds, naka-guerilla attire, yung parang si Sylvester Stallone sa Rambo. So bumulong ako kay Ryan Reynolds na nakatakas na ako dati sa haunted house na yun, susubukan ko tumakas habang nilalabanan niya yung lalaki tapos tatawag ako ng pulis.
Hahahaha! Di ko alam bakit naisip kong makakatulong yung mga pulis! Pero anyway, ayun, tumango si Ryan. So tumakbo ako papunta ulit dun sa pader kung san ako tinuro ni Miss Tapia last time. This time gising na si Mang Fred tapos tinulungan niya ako lumabas agad.
By this time, naheheart attack na talaga ako. So I decided to end my dream by magically willing that there be a cellphone in my hand where I can call the super duper extra fast police. Pagkadating ng mga pulis na walang kasingbilis... tinapunan nila ng tear gas yung bahay... tapos biglang tumatakbong palabas si Ryan Reynolds at si Ces.
Tapos bumukas na yung mata ko habang humihinga ako ng malalim at mabilis. POTA TALAGA!!! Ngayong sinusulat ko na tong part 2, parang nakakatawa na lang.... pero habang pinapanaginip ko siya sobrang takot ko lang talaga!
Siyempre para happy ending... nakatuluyan ko si Ryan Reynolds tapos sabay kami nagbakasyon sa Maldives.
Hahahaha! SHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEET! STupid nightmare!!!!
I just had one of my more disturbing nightmares. Part 1
Putangina! I was supposed to run outside at 430am, but I was sort of controlling my dream and decided to end it and wake up! Guess what time it was 4:15am!
Ok na sana kasi I have 15 minutes to prepare, kaso taena naman! The dream was about a stupid haunted house at hello lang! Di ko kayang tumakbo sa dilim habang pinapalibutan ng sandamakmak ng madidilim na bahay! shit!
These are the players, (medyo nagiging foggy na rin yung ibang taong nasa panaginip ko):
Ok na sana kasi I have 15 minutes to prepare, kaso taena naman! The dream was about a stupid haunted house at hello lang! Di ko kayang tumakbo sa dilim habang pinapalibutan ng sandamakmak ng madidilim na bahay! shit!
These are the players, (medyo nagiging foggy na rin yung ibang taong nasa panaginip ko):
- Des - SPICE Girl hahaha!
- Axis - boyps ni Des (Spice Boy!) na trulab ko
- Francis - nakilala ko via SPICE
- Ces - college blockmate na kapareho ko ng birthday
- Ryan Reynolds
- Jessica Biel
- girl version ni Nands - TL ko na lalaki.
- isa pang girl na kamukha ng girl version ni Nands but with a longer straighter hair
- Manilyn Reynes
- Dennis N. - ka-work ko sa SSS na friend rin ni Abi (nakilala ko sa Soluziona)
- artistang gumanap madalas bilang Miss Tapia
- artistang parating gumaganap bilang isang pari o kaya kahit sinong matandang lalaking mabait na may gray hair - Mang Fred yung pangalan niya sa panaginip.
- Boboy Garovillo of Apo Hiking Society
- 2 puting artista with blurred faces kasi di ko na maalala kung sino sila
Nagiinuman kina Des, pero yung bahay nila Des nasa tabi ng ilog Pasig instead of dun sa loob ng village. At siyempre kung andiyan si Des, andiyan din si Axis.
Medyo may tama na ako so sasabay ako dapat sa limo ni Francis. Yes! may limo si Francis. Anak daw pala siya ng mafia boss. Pero nagpapakagoldenheart siya so nagsimula daw siya ng nursing home para sa mga unano na sinusuportahan ng nanay niya pero di alam ng tatay niya.
Eh kaso may tama nga ako so nakatulog ako dun sa bench tapos kay Dennis N. na lang ako sasabay pauwi bago niya sunduin yung girlfriend niya. Nag-jeep kami ni Dennis N. hanggang sa isang tulay na di ko alam kung saan tapos bumaba na ako.
CHANGE SCENE
Di ko alam pero parang continuation pa rin siya nung kwento sa taas habang pinapanaginip ko siya. Anyway, yung view sa panaginip is parang sa TV ko nakikita yung sarili ko. Apparently real estate na yung bago kong career at tumitingin ako ng mga bahay na ibebenta na.
Si Manilyn Reynes yung nag-meet sa akin sa may gate, pero di ko nakikita yung mukha niya. (FUCK! nininerbiyos ako habang kinukwento ko to!) Pagbukas niya kasi ng gate harap siya kaagad ng bahay habang dinedescribe yung buong bahay. Ako naman manghang-mangha kasi ang ganda ganda ng labas ng bahay. Nasa may garden si Miss Tapia nakatingin lang sa amin. Di ko pa siya pinapansin masyado.
Apparently, naaagnas yung mukha ni Manilyn kapag lumalayo siya sa bahay tapos na rereconstruct habang lumalapit siya ulit sa bahay. Kaso siyempre di ko to nakikita kasi nga tatanga tanga ako sa likod niyang tumitingin tingin sa paligid. Pagkapasok ng bahay, may reconstructed na kahoy na boat sa loob na inincorporate sa buong bahay. Basta super maganda yung bahay. Halong modern at traditional kumbaga.
Siyempre ako naman tong usisera punta ako agad dun sa hagdan which will lead me atop the barkong kahoy. Tapos biglang sabi ni Manilyn na iwan niya muna ako for awhile to look around. And then she disappeared. And the moment she disappeared, bigla rin nag-disintegrate yung magandang bahay into kung ano talaga yung itsura niya. Apparently, super tanda na nung bahay at parang nasunog partially tapos inabandona.
Eh siyempre panic ako agad! So takbo ako palabas ng bahay tapos hinarang ako ni Miss Tapia sa may pinto. Kasi may man-eating dogs pala dun sa may garden! Dun daw ako dumaan sa may gilid ng bahay. So dinala niya ako sa kung saan yung kwarto niya banda (dun yung room niya sa may garage part sa gilid ng bahay). Pagkarating ko dun sa gilid, pinaakyat niya ako sa pader kasi bahay/garage na ng ibang tao yung nasa likod ng pader. So sa pader ako naglakad papuntang gate. Kaso pagdating sa malapit na sa gate kelangan ko na bumaba. kasi may poste sa harap ko na malaki masyado na di ko pwede ikutan lang basta basta. Either dito ako sa may haunted house bumaba kung san may mga lumalapa ng tao na mga aso o dito sa kabilang bahay kung saan nakalock naman yung gate. So di rin ako makakalabas. Pero sa may gate natutulog si Mang Fred...
OK hina-heart attack pa ako. Di ko kaya ituloy habang madilim pa sa labas.
To be continued!
Sunday, January 2, 2011
It's always darkest before the dawn
The first half of my 2010 was one of the darkest of my life. Sure, a star would flicker now and again, but the dark would always come back. It was a time when I didn't know what to do with my life. I was agitated the entire time but I didn't know what to do about it.
I wanted to do something, anything... for myself, but I didn't know what it was. Knowing what you want and doing everything you can to get it but not quite getting it... is one thing. You can always try again another time or find another way how to get it. NOT KNOWING WHAT YOU WANT is another kind of a sonofabitch.
I'm not saying I know what I want in my life now, but at least I know some of the things I want to do... for now. I guess, I always knew I wanted to do these things but it's not easy to own up to what you want when you don't know where to start, when you have no idea HOW to start, when you have no inkling if you can really do it on your own. But I guess the AAs got it right. The first step is admitting that you want it. THEN you find a way.
The second half of 2010 was my dawn. I got off my back, stood on my own feet, and restarted my life. It was still not the best of times. It is not yet the best of times. But at least... I got over one of the not-so-good times of my life.
I believe 2011 is my day. I know that it is a cliche to reboot on January. But then again, it is a cliche because it works and it is always good to start at the beginning. It may not work for some people, but I sure as hell am gonna try to make it work for me.
BESIDES, my birthday this year is 11-22-11... isn't it uber-fun!?!? Hahahahaha!
I wanted to do something, anything... for myself, but I didn't know what it was. Knowing what you want and doing everything you can to get it but not quite getting it... is one thing. You can always try again another time or find another way how to get it. NOT KNOWING WHAT YOU WANT is another kind of a sonofabitch.
I'm not saying I know what I want in my life now, but at least I know some of the things I want to do... for now. I guess, I always knew I wanted to do these things but it's not easy to own up to what you want when you don't know where to start, when you have no idea HOW to start, when you have no inkling if you can really do it on your own. But I guess the AAs got it right. The first step is admitting that you want it. THEN you find a way.
The second half of 2010 was my dawn. I got off my back, stood on my own feet, and restarted my life. It was still not the best of times. It is not yet the best of times. But at least... I got over one of the not-so-good times of my life.
I believe 2011 is my day. I know that it is a cliche to reboot on January. But then again, it is a cliche because it works and it is always good to start at the beginning. It may not work for some people, but I sure as hell am gonna try to make it work for me.
BESIDES, my birthday this year is 11-22-11... isn't it uber-fun!?!? Hahahahaha!
Wednesday, December 1, 2010
Papayat na Ako!!!! Pag naregularize ako...
Mwahehe!
I never followed any diet... kasi I love food. Nor did I follow any exercise regimen just for the sake of slimming down. Masyado akong tamad for it. I know I need to lose weight. My mama, pictures, weighing scale, and clothes can attest to that... vehemently. Pero di ko lang talaga kayang tumayo at gumalaw just for the sake of "health" and "good looks".
Mas masarap humilata sa higaan at mag-series marathon kesa mag-medyas, mag-sapatos at pumili ng outfit na di ako masyado pagmumukhaing mataba pero appropriate naman for exercise.
Most times, I don't care about my weight... pero pag naghahanap na ako ng damit na isusuot sa events... saka ko naiisip na... fuck! Kasya sana ako sa damit ko 2 years ago! Swak sana yung dress na yun for this event. But alas! I am 2 years and 30 lbs too late to fit in that styooopeeed dress!
BUTI NA LANG!
I have decided to climb Mt. Kota Kinabalu next year! I will schedule my flight and book a room as soon as maregularize ako! Kelangan maregularize muna ako... mamaya niyan wala ako pambayad sa flight and room ko... Ayoko maging taong grasa sa Malaysia nO!
Exercise here I come!!!!
I never followed any diet... kasi I love food. Nor did I follow any exercise regimen just for the sake of slimming down. Masyado akong tamad for it. I know I need to lose weight. My mama, pictures, weighing scale, and clothes can attest to that... vehemently. Pero di ko lang talaga kayang tumayo at gumalaw just for the sake of "health" and "good looks".
Mas masarap humilata sa higaan at mag-series marathon kesa mag-medyas, mag-sapatos at pumili ng outfit na di ako masyado pagmumukhaing mataba pero appropriate naman for exercise.
Most times, I don't care about my weight... pero pag naghahanap na ako ng damit na isusuot sa events... saka ko naiisip na... fuck! Kasya sana ako sa damit ko 2 years ago! Swak sana yung dress na yun for this event. But alas! I am 2 years and 30 lbs too late to fit in that styooopeeed dress!
BUTI NA LANG!
I have decided to climb Mt. Kota Kinabalu next year! I will schedule my flight and book a room as soon as maregularize ako! Kelangan maregularize muna ako... mamaya niyan wala ako pambayad sa flight and room ko... Ayoko maging taong grasa sa Malaysia nO!
Exercise here I come!!!!
Friday, November 26, 2010
Where I wasted my time today...
Cebu Pacific Website. Sino ang mag-aakalang nakaka-adik pala mag-check ng flight/hotel/destination combo?
I want to traveeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel!!!!!! DROOL!
I want to traveeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel!!!!!! DROOL!
Stuff...
Stuff I've learned I don't need:
Stuff I've realized I'm drooling to have and I might one day buy... when budget permits...:
But then again...
Evil continues to reign...
Change is still the only permanent thing in this world...
Well... maybe except for the fact that money continues to elude me!
PAKYU POVERTY!
- Bluetooth headset for my cell
- di naman ako ganun ka-importanteng tao to answer calls when I'm in a situation which would require me the use of this one. I don't need to answer phone calls while I'm driving. And I especially don't need to answer phone calls when my hands are full (i.e. lumalamon ako).
- IPOD
- OO. Nakakainggit ang meron. But then again, di ko naman talaga kailangan. I have a phone which can play mp3s. As long as the lyrics and music are clear... I'm good. Also, I don't like watching movies in teenie-tiny screens. Although... kung gold gaya nito... I wouldn't mind having one. That is, kung libre!
- IPAD
- feeling ko bibili lang ako nito kapag nadevelop na ng matino at wala na akong nababalitaang bugs at siyempre pag may pera na ako. I like reading e-books/books while lying down. Having one of these would be nice.
- Nikon P7000
- Ok. I'm not really camera-savvy but then I again, I believe I'm good in comprehensive reading. In short, I trust the judgment of those who are [camera-savvy, that is], and decide based on their reviews of these gadgets. Ayos na ako sa digital camera na matino yung lalabas na colors. Saka yung mukhang old-school yung itsura (astig kasi tingnan) pero hanep pa rin naman kahit papano yung features. Ayoko naman bumili ng DSLR kasi di naman ako ganun ka "into" photography. I just want to take decent pics when presented with a decent view and decent subjects.
But then again...
Evil continues to reign...
Change is still the only permanent thing in this world...
Well... maybe except for the fact that money continues to elude me!
PAKYU POVERTY!
Tuesday, November 16, 2010
Thursday, October 28, 2010
Happy Thoughts!
After what I've gone through today... I NEED HAPPY THOUGHTS!
Buti na lang may PHDcomics to keep me sane!!!!
So far... the comic below is my favorite comic... I could have sung it when I was an undergrad in Ateneo... I had all of the materials mentioned in the song at my disposal! But most of all... Cecilia and I, STILL, both want MONEY! Hahhahaah!
Buti na lang may PHDcomics to keep me sane!!!!
So far... the comic below is my favorite comic... I could have sung it when I was an undergrad in Ateneo... I had all of the materials mentioned in the song at my disposal! But most of all... Cecilia and I, STILL, both want MONEY! Hahhahaah!
Monday, September 13, 2010
An Awesome Book
I just want to share with anyone who accidentally happens to come by this page this wonderfull book by Dallas Clayton. I don't know the guy personally, I also just happened to read on one of the blogs that I'm following that he wrote this awesome book... and YES... the title of the book is An Awesome Book... which it is!
I truly, truly believe in what the book is saying. I think it is a good book for kids and adults alike... Despite the cartoonish illustrations, I think the target market of the book is actually young adults.
When I was a kid, I've always believed that one day, if I was faced by an evil, evil creature..., I could instantly transform into Yellow Power Ranger and save the people around me... and of course, look cool the whole time I'm doing the saving and kicking the evil creature's butt!
However, like most people who have faced the "harsh" realities of life... of failing grades in college, the unrequited crushes, the credit-card sharks, and the actual harsh realities of life... of knowing of people who cannot eat even once a day, of people who have to fear the simplest thing like walking the streets because of possibility of ambush from terrorists, of people who are forgotten in our haste to live our lives and accomplish the things that we think are important....
Like most people, I forgot to dream...
And despite being clinically-proven.... dreams are not just for sleeping.
Read the book! It is An Awesome Book!
I truly, truly believe in what the book is saying. I think it is a good book for kids and adults alike... Despite the cartoonish illustrations, I think the target market of the book is actually young adults.
When I was a kid, I've always believed that one day, if I was faced by an evil, evil creature..., I could instantly transform into Yellow Power Ranger and save the people around me... and of course, look cool the whole time I'm doing the saving and kicking the evil creature's butt!
However, like most people who have faced the "harsh" realities of life... of failing grades in college, the unrequited crushes, the credit-card sharks, and the actual harsh realities of life... of knowing of people who cannot eat even once a day, of people who have to fear the simplest thing like walking the streets because of possibility of ambush from terrorists, of people who are forgotten in our haste to live our lives and accomplish the things that we think are important....
Like most people, I forgot to dream...
And despite being clinically-proven.... dreams are not just for sleeping.
Read the book! It is An Awesome Book!
Subscribe to:
Posts (Atom)