Heart attack!!! Ayoko talaga ng job interviews!!! Kaya ayoko lumilipat ng kumpanya eh!!! IM SO SHY!!!! But I have to! I just have to!
Aja!!!
Showing posts with label Praning Moments. Show all posts
Showing posts with label Praning Moments. Show all posts
Monday, April 16, 2012
Thursday, August 25, 2011
Akalain mo! Nakikinig pala nanay ko sa akin!
Hahhahaha! In fairness kay mother... nakikinig rin pala siya sa mga kwento ko... kahit di buo yung kwento ko kadalasan dahil na rin sa sarili kong pagpupumilit na itago sa kanya ang mga bagay-bagay! Hahahha!
Alam ng nanay ko na umaakyat ako ng bundok (dati... kasi ngayon.. sobrang tamad ko lang... Pero aakyat ako this long weekend!!!! after 1 year! pota! Sana lang di ako kailangan itulak pababa sa Lunes kasi baka maging jelly-legs na ako by then)
Anyway.. biglang nagpost yung isang childhood friend ko... na naakyat niya rin yung Daguldol... (kanina ko lang nalaman yung details kasi di naman ako madalas mag-FB)... biglang si mother ni-msg ata si L-o-r-i-b-e-l-l-e kasi daw umaakyat rin daw ako ng bundok.. ang yabang lang talaga ng nanay ko pag feeling niya makakalamang kaming dowters niya! Hahhaha! AS if!
Tapos kinukwento nga ni Mama sa akin na nag-apply rin daw si L-o-r-i-b-e-l-l-e ng UPM... kaso parang wala naman ako naririnig na may bagong jinajapeks na naman yung mga matatandang nilalang sa UPM so alam ko parang mali.. kasi medyo japeks nga to si L-o-r-i-b-e-l-l-e... hahha sinong praning?! AKO!
Baka lang kasi may magsearch ng japeks + name of friend eh mahanap pa tong blog ko! Hahhahaa!
Ayun.. kaya naman pala eh kasi sa LM nag-apply si Lori... nagtaka rin ako kasi sa pagkakaalala ko student pa yun... so malabong lumabas pa ng Ateneo org yung nilalang kung gusto niya rin lang mamundok... Ang mga atenistang kilala ko na naging UPM, usually... working na nung nasali... kasi hindi ganun ka-student-friendly ang mga mountaineering orgs... lalo na kung yung kurso mo eh 5 years... may pasok kayo sa summer... at isama mo na rin dun yung Saturday classes!
I therefore conclude nakikinig sa akin yung nanay ko! Alam niyang UPM ako... kahit Atenista ako! Hehehee! Love you Mother dear! KAhit parati mo pala ako ina-award.. in fairness nakikinig ka rin naman pala kahit pabulong na minsan yung mga sinasabi ko... hmmm.. o baka kaya siya nakikinig kasi pabulong... I wonder...
Alam ng nanay ko na umaakyat ako ng bundok (dati... kasi ngayon.. sobrang tamad ko lang... Pero aakyat ako this long weekend!!!! after 1 year! pota! Sana lang di ako kailangan itulak pababa sa Lunes kasi baka maging jelly-legs na ako by then)
Anyway.. biglang nagpost yung isang childhood friend ko... na naakyat niya rin yung Daguldol... (kanina ko lang nalaman yung details kasi di naman ako madalas mag-FB)... biglang si mother ni-msg ata si L-o-r-i-b-e-l-l-e kasi daw umaakyat rin daw ako ng bundok.. ang yabang lang talaga ng nanay ko pag feeling niya makakalamang kaming dowters niya! Hahhaha! AS if!
Tapos kinukwento nga ni Mama sa akin na nag-apply rin daw si L-o-r-i-b-e-l-l-e ng UPM... kaso parang wala naman ako naririnig na may bagong jinajapeks na naman yung mga matatandang nilalang sa UPM so alam ko parang mali.. kasi medyo japeks nga to si L-o-r-i-b-e-l-l-e... hahha sinong praning?! AKO!
Baka lang kasi may magsearch ng japeks + name of friend eh mahanap pa tong blog ko! Hahhahaa!
Ayun.. kaya naman pala eh kasi sa LM nag-apply si Lori... nagtaka rin ako kasi sa pagkakaalala ko student pa yun... so malabong lumabas pa ng Ateneo org yung nilalang kung gusto niya rin lang mamundok... Ang mga atenistang kilala ko na naging UPM, usually... working na nung nasali... kasi hindi ganun ka-student-friendly ang mga mountaineering orgs... lalo na kung yung kurso mo eh 5 years... may pasok kayo sa summer... at isama mo na rin dun yung Saturday classes!
I therefore conclude nakikinig sa akin yung nanay ko! Alam niyang UPM ako... kahit Atenista ako! Hehehee! Love you Mother dear! KAhit parati mo pala ako ina-award.. in fairness nakikinig ka rin naman pala kahit pabulong na minsan yung mga sinasabi ko... hmmm.. o baka kaya siya nakikinig kasi pabulong... I wonder...
Tuesday, August 23, 2011
Sinong Bingi?!
Dahil ako ay sadyang allergic sa enclosed na sapatos pag nasa opisina... madalas nakatsinelas ako since di rin naman ako umaalis dito sa pwesto ko.. so keber di ba?
May office shoes rin naman ako sa locker ko na pde kong kunin anytime na biglang may announcement na may darating na bisita... pero in case of surprise visits... nakaangat lang yung paa ko dito sa ilalim ng table ko para nakatago yung paa ko at ang partner in crime nitong tsinelas ko...
Pero minsan dahil sa katamaran... di na rin ako nagpapalit ng tsinelas pag may kailangan lang akong bilhin sa labas or pag may kailangan lang ako kunin sa table ng officemate ko dito sa loob ng room namin... Mabilis lang naman ako bumili ng stuff... rason ko: mas mabilis ako makakabalik sa upuan ko kung nakatsinelas ako kesa kung naka-heels ako. At siyempre di ko naman sinabi na reasonable akong tao... Minsan... Oo... pero madalas... tamad lang talaga ako.
May near heart attack experiences na rin naman ako... pero as always... parati ko pa rin naman naiiwasan si kamatayan.
Sa hinaba-habang intro sa taas... ito lang naman actually yung kwento:
Bibili ako sa 711 ng napkin kasi nakalimutan ko magdala ng extra... eh it's a bloody, bloody day today eh... so ayun... labas na ako. Pagkarating ko sa may lobby...
ANAKNGSHET!!!! Nasa likod ko pala yung Head HR namin! Tapos biglang sabi:
NAOMI! Against ang slippers!!! *wide genuine smile*
SO ako... *PAUSE* *HEART FAILURE ON THE GO* *neurons working overtime para i-re-process yung narinig ko*
* processing... processing...*
ACTUAL SINABI ng HR Head: "NAOMI! You're getting slimmer!
Kaso sa sobrang kaba... ang nasabi ko na lang: "AY!" *sabay ngiti*
So ayun! Nakabili na ako ng napkin, nakapagpalit na ng kailangan palitan, at nakabalik na ako dito sa upuan ko... nang biglang... nag-message yung isang HR sa akin... (galamay ng HR head)...
"Naomi.. pde punta ka dito sa office pag break mo?" (Not verbatim... ni-compile ko na lang yung sinabi niya in one sentence kasi mga 3 message bago niya nasabi lahat ng yun kasi sawsaw ako sa message niya so kelangan niya sagutin yung mga tanong ko)
Nung sinabi niya yun... *HEART ATTACK ulit* Potaena! parang yung slippers ko talaga napansin nga ata talaga nung HR Head! *Little heart attacks habang papunta ako ng locker para magpalit ng tsinelas ko into my office shoes*
Pagkarating ko sa HR office... Sabi ng HR: "I've been wanting to talk to you about this."
*LALABAS NA PUSO KO PARA SUMUKA SA MUKHA NG HR SA SOBRANG KABA*
Sabay abot ng 2010 ITR ko!
POTAAAAAAAAAAAAAA!!!!! kelangan niya lang pala yung pirma ko! At dahil super late nga ako madalas pumasok eh kaya naman pala matagal niya na akong inaabangan!
HAHAHHAHAHAHHHAHAAHA!!!!
I therefore conclude... SLIMMER NGA TALAGA AKO! HAHAHAHAHHHHAHAHAHHA!
May office shoes rin naman ako sa locker ko na pde kong kunin anytime na biglang may announcement na may darating na bisita... pero in case of surprise visits... nakaangat lang yung paa ko dito sa ilalim ng table ko para nakatago yung paa ko at ang partner in crime nitong tsinelas ko...
Pero minsan dahil sa katamaran... di na rin ako nagpapalit ng tsinelas pag may kailangan lang akong bilhin sa labas or pag may kailangan lang ako kunin sa table ng officemate ko dito sa loob ng room namin... Mabilis lang naman ako bumili ng stuff... rason ko: mas mabilis ako makakabalik sa upuan ko kung nakatsinelas ako kesa kung naka-heels ako. At siyempre di ko naman sinabi na reasonable akong tao... Minsan... Oo... pero madalas... tamad lang talaga ako.
May near heart attack experiences na rin naman ako... pero as always... parati ko pa rin naman naiiwasan si kamatayan.
Sa hinaba-habang intro sa taas... ito lang naman actually yung kwento:
Bibili ako sa 711 ng napkin kasi nakalimutan ko magdala ng extra... eh it's a bloody, bloody day today eh... so ayun... labas na ako. Pagkarating ko sa may lobby...
ANAKNGSHET!!!! Nasa likod ko pala yung Head HR namin! Tapos biglang sabi:
NAOMI! Against ang slippers!!! *wide genuine smile*
SO ako... *PAUSE* *HEART FAILURE ON THE GO* *neurons working overtime para i-re-process yung narinig ko*
* processing... processing...*
ACTUAL SINABI ng HR Head: "NAOMI! You're getting slimmer!
Kaso sa sobrang kaba... ang nasabi ko na lang: "AY!" *sabay ngiti*
So ayun! Nakabili na ako ng napkin, nakapagpalit na ng kailangan palitan, at nakabalik na ako dito sa upuan ko... nang biglang... nag-message yung isang HR sa akin... (galamay ng HR head)...
"Naomi.. pde punta ka dito sa office pag break mo?" (Not verbatim... ni-compile ko na lang yung sinabi niya in one sentence kasi mga 3 message bago niya nasabi lahat ng yun kasi sawsaw ako sa message niya so kelangan niya sagutin yung mga tanong ko)
Nung sinabi niya yun... *HEART ATTACK ulit* Potaena! parang yung slippers ko talaga napansin nga ata talaga nung HR Head! *Little heart attacks habang papunta ako ng locker para magpalit ng tsinelas ko into my office shoes*
Pagkarating ko sa HR office... Sabi ng HR: "I've been wanting to talk to you about this."
*LALABAS NA PUSO KO PARA SUMUKA SA MUKHA NG HR SA SOBRANG KABA*
Sabay abot ng 2010 ITR ko!
POTAAAAAAAAAAAAAA!!!!! kelangan niya lang pala yung pirma ko! At dahil super late nga ako madalas pumasok eh kaya naman pala matagal niya na akong inaabangan!
HAHAHHAHAHAHHHAHAAHA!!!!
I therefore conclude... SLIMMER NGA TALAGA AKO! HAHAHAHAHHHHAHAHAHHA!
Wednesday, April 20, 2011
Sino ang tunay na praning?
Hahahahahha! Hayuf!
May mga email ako as usual sa kliyente namin kasi humihingi ako ng approval for implementation ng kung anu-anong objects. Kadalasan naka-cc yung manager namin tapos yung ibang kasama ko sa project na yun.
Eh kasooooo.... biglang pagtingin ko. Oi, nagreply siya sa isang email ko... pero di siya nag-reply to all.
Tapos yung reply niya... What is ff? Kasi daw madalas daw nasa email ko. Tapos nag-bigay siya ng example kung pano ko ginamit.
Anaknangtipaklong.... bigla akong napaisip... Di ba understood na "following" yung ibig sabihin nun?
Inisip ko... shet! Baka mali yung ff na abbreviation ng following!
Sino ang napa-google bigla kung tama nga ba na ff = following!??! Hahahhaahaha! AKOOOOOO!!!!
Taena! Ako na! Ako na ang praning!
May mga email ako as usual sa kliyente namin kasi humihingi ako ng approval for implementation ng kung anu-anong objects. Kadalasan naka-cc yung manager namin tapos yung ibang kasama ko sa project na yun.
Eh kasooooo.... biglang pagtingin ko. Oi, nagreply siya sa isang email ko... pero di siya nag-reply to all.
Tapos yung reply niya... What is ff? Kasi daw madalas daw nasa email ko. Tapos nag-bigay siya ng example kung pano ko ginamit.
Anaknangtipaklong.... bigla akong napaisip... Di ba understood na "following" yung ibig sabihin nun?
Inisip ko... shet! Baka mali yung ff na abbreviation ng following!
Sino ang napa-google bigla kung tama nga ba na ff = following!??! Hahahhaahaha! AKOOOOOO!!!!
Taena! Ako na! Ako na ang praning!
Monday, April 4, 2011
Pandora
Haym scurred!
Hahaha! Putangina! Di pa naman to sure... pero pinaguusapan daw ng officemates ko yung blog ko kanina at hinahanap ata nila! hahahha! Tawang-tawa lang ako kasi sabi nung isa... "Buhay ni *d*n" ba yun?! Hahahhah! in fairness he got the "Buhay" part! Hahahaa! Sabi ko na lang! OO! hanapin niyo lang *d*n! Tapos lalabas na yun! shet baka lumabas nga tong post na to pag ni-google nila yung *D*N... kaya gagawin ko na lang A = * hahaha! Para safe!
Sa dinami-dami ng sinabi kong ka-bolsyetan dito... especially yung grossed out na grossed out ako na post. Friends, alam niyo na kung ano yun! Kasi ang kapal lang ng mukha ko dun... but nevertheless, wala pa rin ako balak mag-retract kasi hanggang ngayon "YUCK" pa rin ang masasabi ko sa pangyayari!
Wala lang hehehe! Ayoko naman isipin nila na ang kapal ng face ko... pero kasi yuck lang talaga! Bakit ba!?!
Pag nagkataon magpapalit ako ng blog name at site address! homaygeds! SHET! Sana napagusapan lang nila at di naman talaga nila hanapin! ahahha! Kasi unlike multiply... pdeng basahin ng lahat yung blogspot...
Pero sabagay... sila yung maghahanap at magpupumilit magbasa nito... so ang masasabi ko lang! Beware of Pandora's Box! Kung di nila kaya ma-take... Tough! Eh sa yun nararamdaman ko eh!
Ok di na ako scared... I'm brave again! Hahahah!
Hahaha! Putangina! Di pa naman to sure... pero pinaguusapan daw ng officemates ko yung blog ko kanina at hinahanap ata nila! hahahha! Tawang-tawa lang ako kasi sabi nung isa... "Buhay ni *d*n" ba yun?! Hahahhah! in fairness he got the "Buhay" part! Hahahaa! Sabi ko na lang! OO! hanapin niyo lang *d*n! Tapos lalabas na yun! shet baka lumabas nga tong post na to pag ni-google nila yung *D*N... kaya gagawin ko na lang A = * hahaha! Para safe!
Sa dinami-dami ng sinabi kong ka-bolsyetan dito... especially yung grossed out na grossed out ako na post. Friends, alam niyo na kung ano yun! Kasi ang kapal lang ng mukha ko dun... but nevertheless, wala pa rin ako balak mag-retract kasi hanggang ngayon "YUCK" pa rin ang masasabi ko sa pangyayari!
Wala lang hehehe! Ayoko naman isipin nila na ang kapal ng face ko... pero kasi yuck lang talaga! Bakit ba!?!
Pag nagkataon magpapalit ako ng blog name at site address! homaygeds! SHET! Sana napagusapan lang nila at di naman talaga nila hanapin! ahahha! Kasi unlike multiply... pdeng basahin ng lahat yung blogspot...
Pero sabagay... sila yung maghahanap at magpupumilit magbasa nito... so ang masasabi ko lang! Beware of Pandora's Box! Kung di nila kaya ma-take... Tough! Eh sa yun nararamdaman ko eh!
Ok di na ako scared... I'm brave again! Hahahah!
Tuesday, March 8, 2011
EOP... NA NAMAN?!?!?!
Ok. Kakatapos lang ng meeting namin.
Apparently magbabago na yung EOP Policy. Less strict na daw. Pwede na daw mag-Tagalog sa pantry at sa icafe.
EH KASO... pag nasa client area kami... kelangan english na talaga! Client area = kung asan yung monitor at cpu ko... i.e. kung asan ako nagtratrabaho! Pakdatshet! NOOOOOOOO!!!! Tapos i-i-impose na daw ng line manager namin yung policy strictly.
Shyet!!1 I liked it better nung sa pantry lang kelangan mag-english kasi bihira nman ako pumunta dun... Pumupunta lang ako dun para kumuha ng kape at paminsan-minsan... kumain.
NOOOOOOOOOOOO!!!
Ok. Di na talaga ako magsasalita dito sa upuan ko! Evah! Hahaaha! As if!
Shet tapos parating pa yung PM ko next Monday! Di na talaga ako magsasalita dito! NO NO NO NO NO!!!
Apparently magbabago na yung EOP Policy. Less strict na daw. Pwede na daw mag-Tagalog sa pantry at sa icafe.
EH KASO... pag nasa client area kami... kelangan english na talaga! Client area = kung asan yung monitor at cpu ko... i.e. kung asan ako nagtratrabaho! Pakdatshet! NOOOOOOOO!!!! Tapos i-i-impose na daw ng line manager namin yung policy strictly.
Shyet!!1 I liked it better nung sa pantry lang kelangan mag-english kasi bihira nman ako pumunta dun... Pumupunta lang ako dun para kumuha ng kape at paminsan-minsan... kumain.
NOOOOOOOOOOOO!!!
Ok. Di na talaga ako magsasalita dito sa upuan ko! Evah! Hahaaha! As if!
Shet tapos parating pa yung PM ko next Monday! Di na talaga ako magsasalita dito! NO NO NO NO NO!!!
Friday, February 4, 2011
DO NOT #2 if you're with an acquaintance.
KASI NAKAKABITIN TUMAE!!!!
I'm getting used to wiping my ass with tissue instead of, like most probinsyanas I BELIEVE, my since-birth-routine of using water to clean-up after number 2. Kaya naman keribels lang na tumae ako dito sa opisina lalo pa at:
Anyway, like I always do, I digress... As I was saying... nung makaramdam ako ng tawag ni inang kalikasan... siyempre direcho na ako sa banyo... eh kaso naman... nakasabay ko yung isang teammate ko.. si Relly... (di ko sure kung tama spelling), di ko pa naman siya super friends pero nakaka-joke-an ko na siya. Pagdating sa banyo... didirecho na sana ako sa favorite-cubicle-to-tae-in ko... eh kaso nauna siya sa may pinto... so nag-joke na lang ako ng: "pwede sumama?" At siyempre pa... dahil funny ako.... eh tumawa siya! When in fact ang gusto ko sabihin... HOY AKO JAN! DITO KA SA ISA! Pero dahil di naman ako may-ari ng banyo at di naman ako kups... dun na lang ako pumasok sa gitnang cubicle.
Eh kaso kinakausap niya pa rin ako the whole time... akala niya ata wiwiwi lang ako! So ako naman pinatulan ko rin lang small-talk niya habang wumiwiwi muna ako. ANAKNGSHET!!! Halos sabay lang kami natapos magwiwi... YES! Minomonitor ko lahat ng sounds! BAKIT!? IN fairness, di naman niya ako kinausap na after niya magwiwi... eh siyempre ako naman nagcoconcentrate sa pagtae ng mabilis para makapagpanggap akong nagwiwi lang ako! Kasi shy pa nga ako kasi di ko pa siya superfriend! ANAKNGTINAPA! Mabuti na lang tlaga taeng-tae lang ako kanina kasi ambilis lumabas ang very-long-and-smooth-chocolatey-tae ko. So... *wipe here* *wipe there* *wipe everywhere*... *zip up* sabay labas ng banyo na kunyari nag-wiwi lang...
SUCCESS NGA! BITIN NAMAN! I LIKE TO LINGER SA BANYO FOR MY NUMBER 2s!!!!
I'm getting used to wiping my ass with tissue instead of, like most probinsyanas I BELIEVE, my since-birth-routine of using water to clean-up after number 2. Kaya naman keribels lang na tumae ako dito sa opisina lalo pa at:
- Malinis ang banyo namin (habang wala pa yung mga BPO)
- Pwede kang mag-horde ng tissue paper kasi mukhang naka UNLI-tissue yung office namin.
Anyway, like I always do, I digress... As I was saying... nung makaramdam ako ng tawag ni inang kalikasan... siyempre direcho na ako sa banyo... eh kaso naman... nakasabay ko yung isang teammate ko.. si Relly... (di ko sure kung tama spelling), di ko pa naman siya super friends pero nakaka-joke-an ko na siya. Pagdating sa banyo... didirecho na sana ako sa favorite-cubicle-to-tae-in ko... eh kaso nauna siya sa may pinto... so nag-joke na lang ako ng: "pwede sumama?" At siyempre pa... dahil funny ako.... eh tumawa siya! When in fact ang gusto ko sabihin... HOY AKO JAN! DITO KA SA ISA! Pero dahil di naman ako may-ari ng banyo at di naman ako kups... dun na lang ako pumasok sa gitnang cubicle.
Eh kaso kinakausap niya pa rin ako the whole time... akala niya ata wiwiwi lang ako! So ako naman pinatulan ko rin lang small-talk niya habang wumiwiwi muna ako. ANAKNGSHET!!! Halos sabay lang kami natapos magwiwi... YES! Minomonitor ko lahat ng sounds! BAKIT!? IN fairness, di naman niya ako kinausap na after niya magwiwi... eh siyempre ako naman nagcoconcentrate sa pagtae ng mabilis para makapagpanggap akong nagwiwi lang ako! Kasi shy pa nga ako kasi di ko pa siya superfriend! ANAKNGTINAPA! Mabuti na lang tlaga taeng-tae lang ako kanina kasi ambilis lumabas ang very-long-and-smooth-chocolatey-tae ko. So... *wipe here* *wipe there* *wipe everywhere*... *zip up* sabay labas ng banyo na kunyari nag-wiwi lang...
SUCCESS NGA! BITIN NAMAN! I LIKE TO LINGER SA BANYO FOR MY NUMBER 2s!!!!
Friday, January 28, 2011
GUSTO KO NA UMUWI!!!!
Homaygeds! Kating-kating kati na ako umalis ng office.
Unfortunately, 330PM na ako nakarating ng office kanina. 230PM ako umalis ng bahay, usually office na ako by 3Pm pag nag-taxi ako... EH KASO....
Super weird yung manong driver nung nasakyan kong taxi kanina! AS IN!!! Taena!
Nung start di ko napansin kasi medyo traffic so medyo expected na na mabagal yung takbo ng taxi... kaso napansin ko di siya sumisingit... titingnan niya lang yung kabilang lane na medyo umaandar pero di siya mag-eefort lumipat ng lane (which, as we know, is weird for taxi drivers)... isip ko baka bago siya dito sa Manila... so sige keri lang.
Eh sobrang bagal... so napapapikit na rin ako... so pumipikit lang ako for a while tapos didilat rin ako to check the time... anakngshet.. pagtingin ko sa watch ko... 2:50PM na... NASA MAY EARLY PART PA LANG KAMI NG LIBIS (galing Katipunan)!!!! Inisip ko.. taena di naman ganun kabagal yung traffic... at kung ako yung nagdrdrive... kahit praning praning ako eh kaya ko sumingit.
So tinitingnan ko na yung manong kung bakit sobrang bagal siya mag-drive... biglang HOMAYGEDSSSSSSSSSSS!! Alam niyo yung mga laruang aso at pusa na nilalagay sa kotse kasi nag-je-jelly moves yung leeg nila???? GUMAGANUN NA YUNG MANONG!!!!!
TAENA! Eh yung mga taong antok di naman ganun yung moves nila... more like slowly babagsak yung head sa side tapos pag naaalipungatan... sharp move to straighten up (YES! I KNOW kasi expert ako dun sa mga Physics class ko at pati na rin sa bus minsan!) Tapos nung tiningnan ko yung kamay niya... parang yung deformed... kasi parang naninigas tapos hindi siya nakahawak sa manibela ng tama... tapos yung mata niya rin medyo namumula...
So iniisip.. ko taena retarded ba tong sinasakyan ko o bangag... iniisip ko ok na yung mentally challenged na may driver's license wag lang bangag kasi mas nakakatakot. Maya-maya... humihikab na siya... so di ko na tuloy alam kung bangag ba siya... antok... or talagang retarded lang.
Eventually nakarating kami sa may Petron na malapit na sa McKinley... biglang kinausap niya ako... tinatanong kung kakanan na ba kami sa may Petron. So sinabi ko oo.
Tapos biglang nag-sabi: HAAAAAAY! NAKAKAANTOK!
Pota! MANONG HALLERNESS!! SANA KANINA MO PA SINABI PARA KINAUSAP KITA at di ako hina-heart attack sa kaba!!!
Taena... No taxi for me later. I will commute. Mahirap na mag-taxi ulit tapos ganun masakyan ko ulit.. hello lang!
Baguio Come to Me!
Unfortunately, 330PM na ako nakarating ng office kanina. 230PM ako umalis ng bahay, usually office na ako by 3Pm pag nag-taxi ako... EH KASO....
Super weird yung manong driver nung nasakyan kong taxi kanina! AS IN!!! Taena!
Nung start di ko napansin kasi medyo traffic so medyo expected na na mabagal yung takbo ng taxi... kaso napansin ko di siya sumisingit... titingnan niya lang yung kabilang lane na medyo umaandar pero di siya mag-eefort lumipat ng lane (which, as we know, is weird for taxi drivers)... isip ko baka bago siya dito sa Manila... so sige keri lang.
Eh sobrang bagal... so napapapikit na rin ako... so pumipikit lang ako for a while tapos didilat rin ako to check the time... anakngshet.. pagtingin ko sa watch ko... 2:50PM na... NASA MAY EARLY PART PA LANG KAMI NG LIBIS (galing Katipunan)!!!! Inisip ko.. taena di naman ganun kabagal yung traffic... at kung ako yung nagdrdrive... kahit praning praning ako eh kaya ko sumingit.
So tinitingnan ko na yung manong kung bakit sobrang bagal siya mag-drive... biglang HOMAYGEDSSSSSSSSSSS!! Alam niyo yung mga laruang aso at pusa na nilalagay sa kotse kasi nag-je-jelly moves yung leeg nila???? GUMAGANUN NA YUNG MANONG!!!!!
TAENA! Eh yung mga taong antok di naman ganun yung moves nila... more like slowly babagsak yung head sa side tapos pag naaalipungatan... sharp move to straighten up (YES! I KNOW kasi expert ako dun sa mga Physics class ko at pati na rin sa bus minsan!) Tapos nung tiningnan ko yung kamay niya... parang yung deformed... kasi parang naninigas tapos hindi siya nakahawak sa manibela ng tama... tapos yung mata niya rin medyo namumula...
So iniisip.. ko taena retarded ba tong sinasakyan ko o bangag... iniisip ko ok na yung mentally challenged na may driver's license wag lang bangag kasi mas nakakatakot. Maya-maya... humihikab na siya... so di ko na tuloy alam kung bangag ba siya... antok... or talagang retarded lang.
Eventually nakarating kami sa may Petron na malapit na sa McKinley... biglang kinausap niya ako... tinatanong kung kakanan na ba kami sa may Petron. So sinabi ko oo.
Tapos biglang nag-sabi: HAAAAAAY! NAKAKAANTOK!
Pota! MANONG HALLERNESS!! SANA KANINA MO PA SINABI PARA KINAUSAP KITA at di ako hina-heart attack sa kaba!!!
Taena... No taxi for me later. I will commute. Mahirap na mag-taxi ulit tapos ganun masakyan ko ulit.. hello lang!
Baguio Come to Me!
Tuesday, January 25, 2011
BROWNOUTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT!!!!
Taena brownoutttttttttttttt!!!!!! naka-UPS lang mga PC namin pero walang ilaw shiyeeeeeeeeeeeeet!!! (well except for the emergency lights.)
OKay naka-ilang patay-sindi na yung ilaw... PASKO PA BA?!?!?!?
OKay naka-ilang patay-sindi na yung ilaw... PASKO PA BA?!?!?!?
Muntikan na AKO!
Taena! Ma-award na naman sana ako ni JD (US tatay namin) pag nagkataon! Muntik na mag-run yung job ko na mag-dedelete ng records sa Production. Taena buti naka-queue yung jobs! Nadelete ko agad bago pa mag-run!
Akala ko naman kasi ok na kasi ok na yung test ko sa development. Bigla ba naman akong tanungin ng PM ko na nagpapasubmit ng job: "Did Dennis (teammate) say anything about getting approvals for update adhocs?"
Ako: *pause* *lipat ng window at nagkandarapang tanggalin sa queue yung job kong papatay sa akin*
Homaygeds... pareho pala naming hindi alam yung protocol! Taena! Matatanggal ako nito sa trabaho ng di oras! Shet!
Akala ko naman kasi ok na kasi ok na yung test ko sa development. Bigla ba naman akong tanungin ng PM ko na nagpapasubmit ng job: "Did Dennis (teammate) say anything about getting approvals for update adhocs?"
Ako: *pause* *lipat ng window at nagkandarapang tanggalin sa queue yung job kong papatay sa akin*
Homaygeds... pareho pala naming hindi alam yung protocol! Taena! Matatanggal ako nito sa trabaho ng di oras! Shet!
Monday, January 24, 2011
Commuter Me
Ok. Commuter mode na naman ako... And what a day to be a commuter!
Pagkalabas ko ng bahay, umuulan. Pero sige oks lang, I have payong kaya!
Pagkarating sa Tandang Sora, habang naglalakad papuntang overpass... napapansin ko.. shet nababasa yung pwet at likod ko... then I realized... POTA! tumaba nga pala ako! Mas lalong lumaki surface area ng likod at pwet ko... dati kasi di naman ako nababasa sa payong na yun!
Eh siyempre si Mother Nature, ayaw din magcooperate... lalong lumakas yung buhos... tapos naisip ko.. shet! MAGTATAXI na nga ako! Minsan lang naman umulan. So triny ko magpara ng taxi... pero siyempre... magkakakuntsaba sila lahat... so walang available na taxi for me! So ayun napilitan na ako umakyat ng overpass para tumawid ng Commonwealth kesa naman tumayo lang ako sa ilalim ng mas lalong lumalakas na ulan... ayoko nga!
So pagkatawid ko... iniisip ko na lang kahit yucky na yung paa ko kasi ang dami ko ng puddles na nadaanan... "di bale... nauulanan rin naman paa ko kahit papano... so nahuhugasan na rin siya ng rain at di naman siya ganun kadumi talaga."
Eventually, nakasakay rin ako ng bus. At ayos naman yung pwesto ko... kasi malapit lang sa may pinto pero di naman super lapit sa TV na sasakit yung leeg ko pag nag-decide akong manood ng TV.
Di ko lang pinapansin yung TV kasi ina-attempt ko matulog. Eh kaso gwapo yung bida... may choice ba ako?! Siyempre nanood na akO! Hahahha! Basta Chinese Film siya.. basta tungkol sa drifting yung plot (ala-Tokyo Drift drifting). Pag medyo korni parts, tinitingnan ko na lang yung trapik sa labas at kung gaano kalakas yung ulan. Nung nasa Boni na... pota biglang nag-start yung exciting part. May race yung bida (Jay Chou... yung nasa Green Hornet, pero una ko siya nakita sa Kung Fu Dunk... kyut siya dun sa Kung Fu Dunk kahit madalas na panget siya... kyut lang kasi siya pag ngumingiti... eh madalas kunyari serious yung character niya.. ayun tuloy.. madalas rin siyang panget hahaha!) vs kontrabida vs extrang-bida na gwapo (nagyoyosi.... pero gwapo pa rin, di ko lam kung sino tong artista).
Eh malapit na ako bumaba... first time ata ako nagdasal na huwag muna umusad yung traffic hahahah! Para lang mapanood ko yung ending kung paano mananalo yung bida at kung matatalo ba nung dalawang bida yung kontrabida...
In fairness, nakita ko pang natalo yung kontrabida... kaso di ko na nakita pano nanalo yung bida over the extrang-bidang gwapo... ang tanong ngayon... ano kaya title ng movie na yun para mapanood ko sa bahay!
speaking of movies and bahay.... WAHOW! Nahiram ko kay Aubrey yung Nbox (yung pde mo direcho panoorin sa TV yung nasa harddrive mo... ANG SARAP SARAP MANOOD SA TVng malinaw vs Laptop Monitor.
Pagkalabas ko ng bahay, umuulan. Pero sige oks lang, I have payong kaya!
Pagkarating sa Tandang Sora, habang naglalakad papuntang overpass... napapansin ko.. shet nababasa yung pwet at likod ko... then I realized... POTA! tumaba nga pala ako! Mas lalong lumaki surface area ng likod at pwet ko... dati kasi di naman ako nababasa sa payong na yun!
Eh siyempre si Mother Nature, ayaw din magcooperate... lalong lumakas yung buhos... tapos naisip ko.. shet! MAGTATAXI na nga ako! Minsan lang naman umulan. So triny ko magpara ng taxi... pero siyempre... magkakakuntsaba sila lahat... so walang available na taxi for me! So ayun napilitan na ako umakyat ng overpass para tumawid ng Commonwealth kesa naman tumayo lang ako sa ilalim ng mas lalong lumalakas na ulan... ayoko nga!
So pagkatawid ko... iniisip ko na lang kahit yucky na yung paa ko kasi ang dami ko ng puddles na nadaanan... "di bale... nauulanan rin naman paa ko kahit papano... so nahuhugasan na rin siya ng rain at di naman siya ganun kadumi talaga."
Eventually, nakasakay rin ako ng bus. At ayos naman yung pwesto ko... kasi malapit lang sa may pinto pero di naman super lapit sa TV na sasakit yung leeg ko pag nag-decide akong manood ng TV.
Di ko lang pinapansin yung TV kasi ina-attempt ko matulog. Eh kaso gwapo yung bida... may choice ba ako?! Siyempre nanood na akO! Hahahha! Basta Chinese Film siya.. basta tungkol sa drifting yung plot (ala-Tokyo Drift drifting). Pag medyo korni parts, tinitingnan ko na lang yung trapik sa labas at kung gaano kalakas yung ulan. Nung nasa Boni na... pota biglang nag-start yung exciting part. May race yung bida (Jay Chou... yung nasa Green Hornet, pero una ko siya nakita sa Kung Fu Dunk... kyut siya dun sa Kung Fu Dunk kahit madalas na panget siya... kyut lang kasi siya pag ngumingiti... eh madalas kunyari serious yung character niya.. ayun tuloy.. madalas rin siyang panget hahaha!) vs kontrabida vs extrang-bida na gwapo (nagyoyosi.... pero gwapo pa rin, di ko lam kung sino tong artista).
Eh malapit na ako bumaba... first time ata ako nagdasal na huwag muna umusad yung traffic hahahah! Para lang mapanood ko yung ending kung paano mananalo yung bida at kung matatalo ba nung dalawang bida yung kontrabida...
In fairness, nakita ko pang natalo yung kontrabida... kaso di ko na nakita pano nanalo yung bida over the extrang-bidang gwapo... ang tanong ngayon... ano kaya title ng movie na yun para mapanood ko sa bahay!
speaking of movies and bahay.... WAHOW! Nahiram ko kay Aubrey yung Nbox (yung pde mo direcho panoorin sa TV yung nasa harddrive mo... ANG SARAP SARAP MANOOD SA TVng malinaw vs Laptop Monitor.
Thursday, January 6, 2011
Tuesday, January 4, 2011
Okay... creepy!
I don't remember closing my window, which is why I decided to close it now because it was getting too cold for me... but apparently, someone already closed it.
I live alone and unless my parents just arrived from Samar, which I doubt, that window should have stayed open.
UNLESS!!! a Schwarzenegger bird decided to push the window in to close it.
OKAY... more than a multo, it is more probable that I just forgot that I closed it... kasi makakalimutin ako! Leche! Naprapraning lang ako! MATUTULOG NA! Stupid stupid nightmare! Hanggang ngayon tuloy umi-imbento ako ng sarili kong kakatakutan! Pakdatshet!
I live alone and unless my parents just arrived from Samar, which I doubt, that window should have stayed open.
UNLESS!!! a Schwarzenegger bird decided to push the window in to close it.
OKAY... more than a multo, it is more probable that I just forgot that I closed it... kasi makakalimutin ako! Leche! Naprapraning lang ako! MATUTULOG NA! Stupid stupid nightmare! Hanggang ngayon tuloy umi-imbento ako ng sarili kong kakatakutan! Pakdatshet!
Monday, January 3, 2011
Whatdashet!
I just had one of my more disturbing nightmares. Part 2
Continued from Part 1
SO Anyway! ayun na! Pumipili na ako kung saang side ako bababa. Dun sa side ng haunted house with nanlalapa ng tao na mga aso o dito sa kabila kung saan locked yung solid gate na lagpas tao? Tapos ayun nga... si Mang Fred tulog sa isang upuan habang nakabantay sa locked gate. Di ko alam kung kasama rin ba si Mang Fred sa haunted house experience so I decided to jump stealthily sa may side niya... tapos cross over dun sa side ng haunted house kapag medyo lumayo yung mga aso from the open gate to freedom (may grilled gate na mukhang pdeng buksan between the garden ng haunted house at garage ng kabilang bahay)
Dun ako tumalon sa stuffed toy na sheep kaya di maingay yung pagkatalon ko, so di nagising si Mang Fred... so ayun inaabangan ko na na lumayo yung mga aso. Nung lumayo yung mga aso, binuksan ko yung grilled gate between the garden and the garage and I ran towards the open gate... kaso pagtingin ko... FUCK! may isang aso palang di ko nakita... so napatakbo ako pabalik dun sa grilled gate pabalik dun sa garage nung kabilang bahay... naabutan ng aso yung legs ko... pero buti na lang naka-jeans ako na bell-bottom so nangatngat niya yung pantalon lang. Tapos nasara ko na yung gate habang nag-gr-growl yung aso thru the gate kasi nga di ba grilled gate lang siya? So ayun... medyo kinakabahan na ako kasi baka biglang bumalik si Manilyn or kung ano man... so naglakas loob na akong gisingin si Mang Fred.
So I shook Mang Fred awake tapos nagmakaawa akong buksan niya yung gate. Nung pagkagising niya parang ayaw niya pa muna buksan pero di ko alam... mukhang naawa na siguro sa mukha ko kaya binuksan niya rin.
Pagkalabas ko ng gate... nakita ko si Boboy Garovillo na may karga-kargang baby tapos kinakamusta ako. Pero siyempre kasi medyo panic panic pa ako... tumakbo na ako pauwi.
CHANGE SCENE
Nasa parlor ako nakikipagtsismisan sa girl version ni Nands. Kinukwento ko na sa kanya yung nangyari sa akin, tapos pinasa ko na yung real estate na yun kasi ayoko na bumalik dun. Di ko alam kung bakit pero tinanggap naman niya yung trabaho.
The next day, binalita niya sa akin na ni-meet nga rin daw siya ni Manilyn sa may gate pero unlike nung experience ko nakita niya yung buong bahay minus the horrific experience. So ayun, siya na nga lang daw magbebenta nung bahay.
Eh apparently may friend kami na kamukha niya pero mas mahaba yung buhok tapos mas straight yung buhok... eh tsismosa... so gusto rin subukan i-meet si Manilyn. Iniisip niya magapanggap siya as Girl Nands kasi nga halos kamukha niya. Pero siyempre kinakabahan kami kasi hindi siya si Girl Nands at baka matulad sa akin yung experience niya tapos di pa siya makalabas ng buhay. So dahil makulit nga eh di namin siya mapigilan. So I decided to accompany her pag may ibang pupuntahan si Girl Nands para di niya alam na magpapanggap as Girl Nands yung friend namin na kamukha niya. Pero nung sinamahan ko siya, malayo lang ako para di siya mabuko ni Manilyn na nagpapanggap lang as Girl Nands.
So ayun pinuntahan namin yung bahay tapos nakatago lang ako sa mga bushes sa katabing bahay. Tapos pagtingin ko, may nakatagong parlor sa may gilid ng bahay... at since mukha naman wala pang problema... I decided to go inside the hidden salon. Andun ulit si Boboy Garovillo karga karga ulit yung baby niya at yung isa naman niyang anak around 10 yrs old eh nakaupo naman sa sopa. So ako nag-sorry ako kay Boboy Garovillo kasi nga tinakbuhan ko siya the last time I met him. Tapos saka ko tinanong kung ano yung alam niya tungkol dun sa haunted house, tapos kung bakit dun siya nakatira malapit sa haunted house. So biglang sinabi ni Boboy na umalis na sila ng mga anak niya sa bahay nila. He made it clear na they were just waiting for someone to fetch them kasi mukhang kakaalis lang nila sa bahay nila. So tinanong ko siya kung asan na mga gamit nila. Apparently, it was scary enough for him to decide to leave his house with just his children and leaving everything else. So tingin ako bigla kay Ces, na biglang kasama ko pala. We decided na kelangan palabasin na namin yung friend namin na kamukha ni Girl Nands from the haunted house kasi mukhang super scary na.
Pagkalabas namin sa salon, direcho na kami sa gate. Wala yung mga nanlalapa ng tao na mga aso... so dire-direcho na kami papasok ng bahay. Pagkapasok dun sa bahay na mukhang sunog at abandonado, biglang naiihi naman si Ces. Sabi ko wag niya akong iwan kasi mas mabuti kung magkasama kami the entire time kasi nga gaya sa movie, mas madalas na namamatay yung mga tao pag naghihiwahiwalay sila. Pero kasi naiihi daw talaga siya so gusto niya hanapin yung banyo.
Di ko alam bakit di na lang siya umihi sa sahig since sira sira naman yung bahay pero ayun, hinanap niya pa rin yung banyo.
Tapos di ko alam panong nangyari, andun na bigla si Ryan Reynolds, Jessica Biel, tapos dalawa pang puting artista na blurred na yung mukha.. di ko na maalala kung sino sila. Nakatayo kaming lima around a table na may Lazy Susan sa kitchen. Tapos biglang parang may ala-mirror effect paikot sa likod namin... tapos nakikita namin yung kontrabidang nag-hahaunt ng bahay. Lalaki siya na magulo yung buhok tapos naagnas yung mukha pero kita pa rin yung tahi tahi sa mukha niya. Iniikutan niya kaming lima. Di ko alam pano nangyari pero biglang may whip siya tapos kinuha niya yung isang artistang babae gamit yung whip tapos nilagay niya sa isang dimension na nakikita namin via a picture frame. Parang nasa lahar na umaagos yung artistang babae.
So ayun, apat na lang kaming natira dun sa paikot ng table... di ko ulit maalala masyado, pero biglang nagbida-bidahan si Jessica Biel tapos in-attack niya yung kontrabidang lalaki. Pero since malakas yung lalaki, itinapon niya si Jessica Biel with one hand (yung isang kamay niya hawak yung whip na nakapaikot pa rin dun sa bewang nung isang artistang nasa ibang dimension), palabas ng bahay. Pagtingin namin sa labas ng bahay, hati na yung katawan ni Jessica Biel tapos nilalapa na siya nung mga aso. Basta super gross yung nakikita ko.
So ayun ni-he-heart attack ulit ako. Yung isang artistang lalaki nakahandusay na pala dun sa table. So ako na lang saka si Ryan Reynolds yung may magagawa. Si Ryan Reynolds, naka-guerilla attire, yung parang si Sylvester Stallone sa Rambo. So bumulong ako kay Ryan Reynolds na nakatakas na ako dati sa haunted house na yun, susubukan ko tumakas habang nilalabanan niya yung lalaki tapos tatawag ako ng pulis.
Hahahaha! Di ko alam bakit naisip kong makakatulong yung mga pulis! Pero anyway, ayun, tumango si Ryan. So tumakbo ako papunta ulit dun sa pader kung san ako tinuro ni Miss Tapia last time. This time gising na si Mang Fred tapos tinulungan niya ako lumabas agad.
By this time, naheheart attack na talaga ako. So I decided to end my dream by magically willing that there be a cellphone in my hand where I can call the super duper extra fast police. Pagkadating ng mga pulis na walang kasingbilis... tinapunan nila ng tear gas yung bahay... tapos biglang tumatakbong palabas si Ryan Reynolds at si Ces.
Tapos bumukas na yung mata ko habang humihinga ako ng malalim at mabilis. POTA TALAGA!!! Ngayong sinusulat ko na tong part 2, parang nakakatawa na lang.... pero habang pinapanaginip ko siya sobrang takot ko lang talaga!
Siyempre para happy ending... nakatuluyan ko si Ryan Reynolds tapos sabay kami nagbakasyon sa Maldives.
Hahahaha! SHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEET! STupid nightmare!!!!
SO Anyway! ayun na! Pumipili na ako kung saang side ako bababa. Dun sa side ng haunted house with nanlalapa ng tao na mga aso o dito sa kabila kung saan locked yung solid gate na lagpas tao? Tapos ayun nga... si Mang Fred tulog sa isang upuan habang nakabantay sa locked gate. Di ko alam kung kasama rin ba si Mang Fred sa haunted house experience so I decided to jump stealthily sa may side niya... tapos cross over dun sa side ng haunted house kapag medyo lumayo yung mga aso from the open gate to freedom (may grilled gate na mukhang pdeng buksan between the garden ng haunted house at garage ng kabilang bahay)
Dun ako tumalon sa stuffed toy na sheep kaya di maingay yung pagkatalon ko, so di nagising si Mang Fred... so ayun inaabangan ko na na lumayo yung mga aso. Nung lumayo yung mga aso, binuksan ko yung grilled gate between the garden and the garage and I ran towards the open gate... kaso pagtingin ko... FUCK! may isang aso palang di ko nakita... so napatakbo ako pabalik dun sa grilled gate pabalik dun sa garage nung kabilang bahay... naabutan ng aso yung legs ko... pero buti na lang naka-jeans ako na bell-bottom so nangatngat niya yung pantalon lang. Tapos nasara ko na yung gate habang nag-gr-growl yung aso thru the gate kasi nga di ba grilled gate lang siya? So ayun... medyo kinakabahan na ako kasi baka biglang bumalik si Manilyn or kung ano man... so naglakas loob na akong gisingin si Mang Fred.
So I shook Mang Fred awake tapos nagmakaawa akong buksan niya yung gate. Nung pagkagising niya parang ayaw niya pa muna buksan pero di ko alam... mukhang naawa na siguro sa mukha ko kaya binuksan niya rin.
Pagkalabas ko ng gate... nakita ko si Boboy Garovillo na may karga-kargang baby tapos kinakamusta ako. Pero siyempre kasi medyo panic panic pa ako... tumakbo na ako pauwi.
CHANGE SCENE
Nasa parlor ako nakikipagtsismisan sa girl version ni Nands. Kinukwento ko na sa kanya yung nangyari sa akin, tapos pinasa ko na yung real estate na yun kasi ayoko na bumalik dun. Di ko alam kung bakit pero tinanggap naman niya yung trabaho.
The next day, binalita niya sa akin na ni-meet nga rin daw siya ni Manilyn sa may gate pero unlike nung experience ko nakita niya yung buong bahay minus the horrific experience. So ayun, siya na nga lang daw magbebenta nung bahay.
Eh apparently may friend kami na kamukha niya pero mas mahaba yung buhok tapos mas straight yung buhok... eh tsismosa... so gusto rin subukan i-meet si Manilyn. Iniisip niya magapanggap siya as Girl Nands kasi nga halos kamukha niya. Pero siyempre kinakabahan kami kasi hindi siya si Girl Nands at baka matulad sa akin yung experience niya tapos di pa siya makalabas ng buhay. So dahil makulit nga eh di namin siya mapigilan. So I decided to accompany her pag may ibang pupuntahan si Girl Nands para di niya alam na magpapanggap as Girl Nands yung friend namin na kamukha niya. Pero nung sinamahan ko siya, malayo lang ako para di siya mabuko ni Manilyn na nagpapanggap lang as Girl Nands.
So ayun pinuntahan namin yung bahay tapos nakatago lang ako sa mga bushes sa katabing bahay. Tapos pagtingin ko, may nakatagong parlor sa may gilid ng bahay... at since mukha naman wala pang problema... I decided to go inside the hidden salon. Andun ulit si Boboy Garovillo karga karga ulit yung baby niya at yung isa naman niyang anak around 10 yrs old eh nakaupo naman sa sopa. So ako nag-sorry ako kay Boboy Garovillo kasi nga tinakbuhan ko siya the last time I met him. Tapos saka ko tinanong kung ano yung alam niya tungkol dun sa haunted house, tapos kung bakit dun siya nakatira malapit sa haunted house. So biglang sinabi ni Boboy na umalis na sila ng mga anak niya sa bahay nila. He made it clear na they were just waiting for someone to fetch them kasi mukhang kakaalis lang nila sa bahay nila. So tinanong ko siya kung asan na mga gamit nila. Apparently, it was scary enough for him to decide to leave his house with just his children and leaving everything else. So tingin ako bigla kay Ces, na biglang kasama ko pala. We decided na kelangan palabasin na namin yung friend namin na kamukha ni Girl Nands from the haunted house kasi mukhang super scary na.
Pagkalabas namin sa salon, direcho na kami sa gate. Wala yung mga nanlalapa ng tao na mga aso... so dire-direcho na kami papasok ng bahay. Pagkapasok dun sa bahay na mukhang sunog at abandonado, biglang naiihi naman si Ces. Sabi ko wag niya akong iwan kasi mas mabuti kung magkasama kami the entire time kasi nga gaya sa movie, mas madalas na namamatay yung mga tao pag naghihiwahiwalay sila. Pero kasi naiihi daw talaga siya so gusto niya hanapin yung banyo.
Di ko alam bakit di na lang siya umihi sa sahig since sira sira naman yung bahay pero ayun, hinanap niya pa rin yung banyo.
Tapos di ko alam panong nangyari, andun na bigla si Ryan Reynolds, Jessica Biel, tapos dalawa pang puting artista na blurred na yung mukha.. di ko na maalala kung sino sila. Nakatayo kaming lima around a table na may Lazy Susan sa kitchen. Tapos biglang parang may ala-mirror effect paikot sa likod namin... tapos nakikita namin yung kontrabidang nag-hahaunt ng bahay. Lalaki siya na magulo yung buhok tapos naagnas yung mukha pero kita pa rin yung tahi tahi sa mukha niya. Iniikutan niya kaming lima. Di ko alam pano nangyari pero biglang may whip siya tapos kinuha niya yung isang artistang babae gamit yung whip tapos nilagay niya sa isang dimension na nakikita namin via a picture frame. Parang nasa lahar na umaagos yung artistang babae.
So ayun, apat na lang kaming natira dun sa paikot ng table... di ko ulit maalala masyado, pero biglang nagbida-bidahan si Jessica Biel tapos in-attack niya yung kontrabidang lalaki. Pero since malakas yung lalaki, itinapon niya si Jessica Biel with one hand (yung isang kamay niya hawak yung whip na nakapaikot pa rin dun sa bewang nung isang artistang nasa ibang dimension), palabas ng bahay. Pagtingin namin sa labas ng bahay, hati na yung katawan ni Jessica Biel tapos nilalapa na siya nung mga aso. Basta super gross yung nakikita ko.
So ayun ni-he-heart attack ulit ako. Yung isang artistang lalaki nakahandusay na pala dun sa table. So ako na lang saka si Ryan Reynolds yung may magagawa. Si Ryan Reynolds, naka-guerilla attire, yung parang si Sylvester Stallone sa Rambo. So bumulong ako kay Ryan Reynolds na nakatakas na ako dati sa haunted house na yun, susubukan ko tumakas habang nilalabanan niya yung lalaki tapos tatawag ako ng pulis.
Hahahaha! Di ko alam bakit naisip kong makakatulong yung mga pulis! Pero anyway, ayun, tumango si Ryan. So tumakbo ako papunta ulit dun sa pader kung san ako tinuro ni Miss Tapia last time. This time gising na si Mang Fred tapos tinulungan niya ako lumabas agad.
By this time, naheheart attack na talaga ako. So I decided to end my dream by magically willing that there be a cellphone in my hand where I can call the super duper extra fast police. Pagkadating ng mga pulis na walang kasingbilis... tinapunan nila ng tear gas yung bahay... tapos biglang tumatakbong palabas si Ryan Reynolds at si Ces.
Tapos bumukas na yung mata ko habang humihinga ako ng malalim at mabilis. POTA TALAGA!!! Ngayong sinusulat ko na tong part 2, parang nakakatawa na lang.... pero habang pinapanaginip ko siya sobrang takot ko lang talaga!
Siyempre para happy ending... nakatuluyan ko si Ryan Reynolds tapos sabay kami nagbakasyon sa Maldives.
Hahahaha! SHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEET! STupid nightmare!!!!
I just had one of my more disturbing nightmares. Part 1
Putangina! I was supposed to run outside at 430am, but I was sort of controlling my dream and decided to end it and wake up! Guess what time it was 4:15am!
Ok na sana kasi I have 15 minutes to prepare, kaso taena naman! The dream was about a stupid haunted house at hello lang! Di ko kayang tumakbo sa dilim habang pinapalibutan ng sandamakmak ng madidilim na bahay! shit!
These are the players, (medyo nagiging foggy na rin yung ibang taong nasa panaginip ko):
Ok na sana kasi I have 15 minutes to prepare, kaso taena naman! The dream was about a stupid haunted house at hello lang! Di ko kayang tumakbo sa dilim habang pinapalibutan ng sandamakmak ng madidilim na bahay! shit!
These are the players, (medyo nagiging foggy na rin yung ibang taong nasa panaginip ko):
- Des - SPICE Girl hahaha!
- Axis - boyps ni Des (Spice Boy!) na trulab ko
- Francis - nakilala ko via SPICE
- Ces - college blockmate na kapareho ko ng birthday
- Ryan Reynolds
- Jessica Biel
- girl version ni Nands - TL ko na lalaki.
- isa pang girl na kamukha ng girl version ni Nands but with a longer straighter hair
- Manilyn Reynes
- Dennis N. - ka-work ko sa SSS na friend rin ni Abi (nakilala ko sa Soluziona)
- artistang gumanap madalas bilang Miss Tapia
- artistang parating gumaganap bilang isang pari o kaya kahit sinong matandang lalaking mabait na may gray hair - Mang Fred yung pangalan niya sa panaginip.
- Boboy Garovillo of Apo Hiking Society
- 2 puting artista with blurred faces kasi di ko na maalala kung sino sila
Nagiinuman kina Des, pero yung bahay nila Des nasa tabi ng ilog Pasig instead of dun sa loob ng village. At siyempre kung andiyan si Des, andiyan din si Axis.
Medyo may tama na ako so sasabay ako dapat sa limo ni Francis. Yes! may limo si Francis. Anak daw pala siya ng mafia boss. Pero nagpapakagoldenheart siya so nagsimula daw siya ng nursing home para sa mga unano na sinusuportahan ng nanay niya pero di alam ng tatay niya.
Eh kaso may tama nga ako so nakatulog ako dun sa bench tapos kay Dennis N. na lang ako sasabay pauwi bago niya sunduin yung girlfriend niya. Nag-jeep kami ni Dennis N. hanggang sa isang tulay na di ko alam kung saan tapos bumaba na ako.
CHANGE SCENE
Di ko alam pero parang continuation pa rin siya nung kwento sa taas habang pinapanaginip ko siya. Anyway, yung view sa panaginip is parang sa TV ko nakikita yung sarili ko. Apparently real estate na yung bago kong career at tumitingin ako ng mga bahay na ibebenta na.
Si Manilyn Reynes yung nag-meet sa akin sa may gate, pero di ko nakikita yung mukha niya. (FUCK! nininerbiyos ako habang kinukwento ko to!) Pagbukas niya kasi ng gate harap siya kaagad ng bahay habang dinedescribe yung buong bahay. Ako naman manghang-mangha kasi ang ganda ganda ng labas ng bahay. Nasa may garden si Miss Tapia nakatingin lang sa amin. Di ko pa siya pinapansin masyado.
Apparently, naaagnas yung mukha ni Manilyn kapag lumalayo siya sa bahay tapos na rereconstruct habang lumalapit siya ulit sa bahay. Kaso siyempre di ko to nakikita kasi nga tatanga tanga ako sa likod niyang tumitingin tingin sa paligid. Pagkapasok ng bahay, may reconstructed na kahoy na boat sa loob na inincorporate sa buong bahay. Basta super maganda yung bahay. Halong modern at traditional kumbaga.
Siyempre ako naman tong usisera punta ako agad dun sa hagdan which will lead me atop the barkong kahoy. Tapos biglang sabi ni Manilyn na iwan niya muna ako for awhile to look around. And then she disappeared. And the moment she disappeared, bigla rin nag-disintegrate yung magandang bahay into kung ano talaga yung itsura niya. Apparently, super tanda na nung bahay at parang nasunog partially tapos inabandona.
Eh siyempre panic ako agad! So takbo ako palabas ng bahay tapos hinarang ako ni Miss Tapia sa may pinto. Kasi may man-eating dogs pala dun sa may garden! Dun daw ako dumaan sa may gilid ng bahay. So dinala niya ako sa kung saan yung kwarto niya banda (dun yung room niya sa may garage part sa gilid ng bahay). Pagkarating ko dun sa gilid, pinaakyat niya ako sa pader kasi bahay/garage na ng ibang tao yung nasa likod ng pader. So sa pader ako naglakad papuntang gate. Kaso pagdating sa malapit na sa gate kelangan ko na bumaba. kasi may poste sa harap ko na malaki masyado na di ko pwede ikutan lang basta basta. Either dito ako sa may haunted house bumaba kung san may mga lumalapa ng tao na mga aso o dito sa kabilang bahay kung saan nakalock naman yung gate. So di rin ako makakalabas. Pero sa may gate natutulog si Mang Fred...
OK hina-heart attack pa ako. Di ko kaya ituloy habang madilim pa sa labas.
To be continued!
Sunday, January 2, 2011
It's always darkest before the dawn
The first half of my 2010 was one of the darkest of my life. Sure, a star would flicker now and again, but the dark would always come back. It was a time when I didn't know what to do with my life. I was agitated the entire time but I didn't know what to do about it.
I wanted to do something, anything... for myself, but I didn't know what it was. Knowing what you want and doing everything you can to get it but not quite getting it... is one thing. You can always try again another time or find another way how to get it. NOT KNOWING WHAT YOU WANT is another kind of a sonofabitch.
I'm not saying I know what I want in my life now, but at least I know some of the things I want to do... for now. I guess, I always knew I wanted to do these things but it's not easy to own up to what you want when you don't know where to start, when you have no idea HOW to start, when you have no inkling if you can really do it on your own. But I guess the AAs got it right. The first step is admitting that you want it. THEN you find a way.
The second half of 2010 was my dawn. I got off my back, stood on my own feet, and restarted my life. It was still not the best of times. It is not yet the best of times. But at least... I got over one of the not-so-good times of my life.
I believe 2011 is my day. I know that it is a cliche to reboot on January. But then again, it is a cliche because it works and it is always good to start at the beginning. It may not work for some people, but I sure as hell am gonna try to make it work for me.
BESIDES, my birthday this year is 11-22-11... isn't it uber-fun!?!? Hahahahaha!
I wanted to do something, anything... for myself, but I didn't know what it was. Knowing what you want and doing everything you can to get it but not quite getting it... is one thing. You can always try again another time or find another way how to get it. NOT KNOWING WHAT YOU WANT is another kind of a sonofabitch.
I'm not saying I know what I want in my life now, but at least I know some of the things I want to do... for now. I guess, I always knew I wanted to do these things but it's not easy to own up to what you want when you don't know where to start, when you have no idea HOW to start, when you have no inkling if you can really do it on your own. But I guess the AAs got it right. The first step is admitting that you want it. THEN you find a way.
The second half of 2010 was my dawn. I got off my back, stood on my own feet, and restarted my life. It was still not the best of times. It is not yet the best of times. But at least... I got over one of the not-so-good times of my life.
I believe 2011 is my day. I know that it is a cliche to reboot on January. But then again, it is a cliche because it works and it is always good to start at the beginning. It may not work for some people, but I sure as hell am gonna try to make it work for me.
BESIDES, my birthday this year is 11-22-11... isn't it uber-fun!?!? Hahahahaha!
Thursday, December 30, 2010
Reminder to Self
GALAW GALAW KUNG AYAW MONG MASTROKE!
Taena! Kelangan ko na talaga mag-damoves kung gustong kung umakyat ng Kinabalu at bumabang di wasak... at kahit sabi nila di daw ganun kahirap...
at my fitness level... homaygeds... I'm deds!
Tama na excuses! Potaena! Bakit kasi ang galing kung gumawa ng rason.
Sabi nga ni Sir Hillary... it is not the mountain we conquer but ourselves... but why am I super strong?!?!? Super strong sa katamaran! PAKDATSHET!
Even if I don't believe in resolutions... at kahit di gumagana sa akin ang pangungutya ng iba... ganito na lang...
FUCK YOU ALL PAPAYAT AKO AT MAGIGING SUPER DUPER EXTRA FIT!
Yes... kelangan mag-mura para feel na feel na feel!
Taena! Kelangan ko na talaga mag-damoves kung gustong kung umakyat ng Kinabalu at bumabang di wasak... at kahit sabi nila di daw ganun kahirap...
at my fitness level... homaygeds... I'm deds!
Tama na excuses! Potaena! Bakit kasi ang galing kung gumawa ng rason.
Sabi nga ni Sir Hillary... it is not the mountain we conquer but ourselves... but why am I super strong?!?!? Super strong sa katamaran! PAKDATSHET!
Even if I don't believe in resolutions... at kahit di gumagana sa akin ang pangungutya ng iba... ganito na lang...
FUCK YOU ALL PAPAYAT AKO AT MAGIGING SUPER DUPER EXTRA FIT!
Yes... kelangan mag-mura para feel na feel na feel!
Tuesday, December 28, 2010
Dahil ako ay super duper magaling na tao...
I wasted 40+ kilometers worth of deisel.
Shet! Shet! Shet! SUPER SHET!
Pagkarating sa 4/F ng McKinley Parking... bababa na ako dapat. And as always, check muna ng gamit kasi nakakatamad bumalik sa parking para lang sa kung ano mang makakalimutan ko sa kotse.
Lo and behold!!!! POTAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!
I forgot my ID and token... somewhere sa bahay!
Actually... pwede naman siguro ako pumasok even without my ID... kelangan lang ako sundan sundan ng guard or ng kahit sinong katrabaho para makapasok-labas sa mga pupuntahan kong rooms. Ang super hassle lang... kelangan ko yung token ko to login my remote desktop para makatrabaho!
So after 2 minutes sa parking area, I drove out para umuwi.... ng nasa may Piazza na ako... saka ko narealize na di ako nakapagbayad ng parking.... nor did I slow down para makapagbayad ako dun sa parking lady. HAhahahahahahhaha! TAenang yan! Naka-autopilot ako palabas ng parking area! Nasa isip ko lang... POTAENA KELANGAN KONG UMUWI!
Hahahahah! iniisip ko tuloy... hinabol kaya ako ng guard ng di ako pumara dun sa may palabas ng parking area? Hahahhaahaha!
AKO NA! AKO NA ANG BANGAG!
Shet! Shet! Shet! SUPER SHET!
Pagkarating sa 4/F ng McKinley Parking... bababa na ako dapat. And as always, check muna ng gamit kasi nakakatamad bumalik sa parking para lang sa kung ano mang makakalimutan ko sa kotse.
Lo and behold!!!! POTAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!
I forgot my ID and token... somewhere sa bahay!
Actually... pwede naman siguro ako pumasok even without my ID... kelangan lang ako sundan sundan ng guard or ng kahit sinong katrabaho para makapasok-labas sa mga pupuntahan kong rooms. Ang super hassle lang... kelangan ko yung token ko to login my remote desktop para makatrabaho!
So after 2 minutes sa parking area, I drove out para umuwi.... ng nasa may Piazza na ako... saka ko narealize na di ako nakapagbayad ng parking.... nor did I slow down para makapagbayad ako dun sa parking lady. HAhahahahahahhaha! TAenang yan! Naka-autopilot ako palabas ng parking area! Nasa isip ko lang... POTAENA KELANGAN KONG UMUWI!
Hahahahah! iniisip ko tuloy... hinabol kaya ako ng guard ng di ako pumara dun sa may palabas ng parking area? Hahahhaahaha!
AKO NA! AKO NA ANG BANGAG!
Friday, December 24, 2010
Anakng....
Just when I was about to leave, I receive a panic-stricken mail from one of the US PMs that we're working with. I could have ignored the mail since I'm supposed to be on Christmas vacation... kaso I can just imagine how he's panicking while he was writing the email.
Hahahaha! Parang ako lang! Ayun tuloy! extended ako dito ng 30 minutes! shet!
Heniweis, MERRY CHRISTMAS ONE AND ALL!!!
CHRISTMAS VACATION HERE I COME!!!
Hahahaha! Parang ako lang! Ayun tuloy! extended ako dito ng 30 minutes! shet!
Heniweis, MERRY CHRISTMAS ONE AND ALL!!!
CHRISTMAS VACATION HERE I COME!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)