Ok. Kakatapos lang ng meeting namin.
Apparently magbabago na yung EOP Policy. Less strict na daw. Pwede na daw mag-Tagalog sa pantry at sa icafe.
EH KASO... pag nasa client area kami... kelangan english na talaga! Client area = kung asan yung monitor at cpu ko... i.e. kung asan ako nagtratrabaho! Pakdatshet! NOOOOOOOO!!!! Tapos i-i-impose na daw ng line manager namin yung policy strictly.
Shyet!!1 I liked it better nung sa pantry lang kelangan mag-english kasi bihira nman ako pumunta dun... Pumupunta lang ako dun para kumuha ng kape at paminsan-minsan... kumain.
NOOOOOOOOOOOO!!!
Ok. Di na talaga ako magsasalita dito sa upuan ko! Evah! Hahaaha! As if!
Shet tapos parating pa yung PM ko next Monday! Di na talaga ako magsasalita dito! NO NO NO NO NO!!!
Tuesday, March 8, 2011
Napipikon ako
Yes. Kung for the past week eh sobrang bored ako.
Ngayong week... kung di ako umiiyak... highblood ako.
Alam ko di naman ako depressed ata... wala lang... bawal umiyak? Sarap kaya umiyak.
Di naman ako umiiyak ng walang dahilan. Tipong manonood lang ako ng movie, tapos may maiisip na ako tapos iiyak na ako. Tapos matagal ako iiyak. May isang beses muntik na ako umiyak with sound effects... pero di naman nag full blown hagulhol so keri lang.
Pero pag dumadating ako dito sa office mainit na ulo ko.
Little things set me off. Di naman ako nagwiwild or whatever. More like... sobrang annoyed lang ako na ayoko magcomment sa kung ano man. Kasi pag nagcomment pa ako tapos biglang kontrahin ako ng mga epal na tao eh baka makasapak talaga ako.
In fairness to me... kahit ilang beses ko na talaga gusto manapak ng tao... and even if madaming beses ko na sinabi na mananapak ako eh di naman talaga ako nanapak. Yung seryosohang sapakan I mean. Alam ko lang capable ako... pero nacocontrol ko pa naman yung urge of physically harming anyone who annoys me. Nung makita ko sa news yung mga nag-braw-brawl na babae, medyo thankful ako kasi di pa ako nasali sa ganung away ngayong di na ako nasa gradeschool. Hello!!! Nakakahiya lang kaya! May kahihiyan pa rin naman pala ako... apparently. Pero depende pa rin siguro sa cause kung magsusuccumb ako to the urge of smashing someone's face in.
Speaking of smashing a face, may isang beses pala na nanaginip ako, although I don't remember much of the dream, naalala ko medyo vividly yung last scene and what caused it.
Basta naalala ko, nagising akong sobrang galit na galit. Tapos yung last scene bago bumukas yung mata ko was me punching someone's face over and over and over and smashing her face into a car's window over and over. Sa pagkakaalala ko merged face ng isang college friend saka isang acquaintance yung babaeng yun. Ayoko sabihin pangalan nila hahaha! Baka kasi may mag-google ng pangalan nila tapos mag-appear tong blog na to! Shy ako! hahhah!
Anyway... sinapok ko pala ng paulit ulit yung babae kasi siya yung naging cause ng cardiac arrest ni Papa sa panaginip ko. Naalala ko nasa hospital na ata si Papa by that time tapos hinanap ko yung babae.
Di ko na maalala exactly pano kami napunta sa likod ng isang sedan, basta andun siya sa may right side tapos paulit-ulit ko sinusuntok yung mukha niya. Tapos pikon na pikon ako kasi di dumudugo yung mukha niya kahit anong lakas ng suntok ko. Well di naman ako nagtaka kung bakit di sumasakit yung kamay ko even when I'm trying my hardest to pound on her. Basta nung nakikita ko na di man lang nagkakapasa yung mukha niya, I tried grabbing her head tapos sinubukan ko talaga i-smash yung ulo niya dun sa bintana at kahit anong hampas ko sa ulo niya dun sa bintana, di rin nababasag yung bintana. Nagising akong sinasapok pa rin ng paulit-ulit yung mukha niya.
Di ko alam kung titigil ba ako kung nakita kung duguan na siya. I doubt it. I would have killed her if I could.
Yung siguro yung isa sa mga pinakanakakapikon na panaginip ko ever. I wanted to see her bleed demmit!
Ayan... di na ako masyadong pikon. Back to werk!
Ngayong week... kung di ako umiiyak... highblood ako.
Alam ko di naman ako depressed ata... wala lang... bawal umiyak? Sarap kaya umiyak.
Di naman ako umiiyak ng walang dahilan. Tipong manonood lang ako ng movie, tapos may maiisip na ako tapos iiyak na ako. Tapos matagal ako iiyak. May isang beses muntik na ako umiyak with sound effects... pero di naman nag full blown hagulhol so keri lang.
Pero pag dumadating ako dito sa office mainit na ulo ko.
Little things set me off. Di naman ako nagwiwild or whatever. More like... sobrang annoyed lang ako na ayoko magcomment sa kung ano man. Kasi pag nagcomment pa ako tapos biglang kontrahin ako ng mga epal na tao eh baka makasapak talaga ako.
In fairness to me... kahit ilang beses ko na talaga gusto manapak ng tao... and even if madaming beses ko na sinabi na mananapak ako eh di naman talaga ako nanapak. Yung seryosohang sapakan I mean. Alam ko lang capable ako... pero nacocontrol ko pa naman yung urge of physically harming anyone who annoys me. Nung makita ko sa news yung mga nag-braw-brawl na babae, medyo thankful ako kasi di pa ako nasali sa ganung away ngayong di na ako nasa gradeschool. Hello!!! Nakakahiya lang kaya! May kahihiyan pa rin naman pala ako... apparently. Pero depende pa rin siguro sa cause kung magsusuccumb ako to the urge of smashing someone's face in.
Speaking of smashing a face, may isang beses pala na nanaginip ako, although I don't remember much of the dream, naalala ko medyo vividly yung last scene and what caused it.
Basta naalala ko, nagising akong sobrang galit na galit. Tapos yung last scene bago bumukas yung mata ko was me punching someone's face over and over and over and smashing her face into a car's window over and over. Sa pagkakaalala ko merged face ng isang college friend saka isang acquaintance yung babaeng yun. Ayoko sabihin pangalan nila hahaha! Baka kasi may mag-google ng pangalan nila tapos mag-appear tong blog na to! Shy ako! hahhah!
Anyway... sinapok ko pala ng paulit ulit yung babae kasi siya yung naging cause ng cardiac arrest ni Papa sa panaginip ko. Naalala ko nasa hospital na ata si Papa by that time tapos hinanap ko yung babae.
Di ko na maalala exactly pano kami napunta sa likod ng isang sedan, basta andun siya sa may right side tapos paulit-ulit ko sinusuntok yung mukha niya. Tapos pikon na pikon ako kasi di dumudugo yung mukha niya kahit anong lakas ng suntok ko. Well di naman ako nagtaka kung bakit di sumasakit yung kamay ko even when I'm trying my hardest to pound on her. Basta nung nakikita ko na di man lang nagkakapasa yung mukha niya, I tried grabbing her head tapos sinubukan ko talaga i-smash yung ulo niya dun sa bintana at kahit anong hampas ko sa ulo niya dun sa bintana, di rin nababasag yung bintana. Nagising akong sinasapok pa rin ng paulit-ulit yung mukha niya.
Di ko alam kung titigil ba ako kung nakita kung duguan na siya. I doubt it. I would have killed her if I could.
Yung siguro yung isa sa mga pinakanakakapikon na panaginip ko ever. I wanted to see her bleed demmit!
Ayan... di na ako masyadong pikon. Back to werk!
I've been Down, I've Been Out... di ko alam ang lyrics!
Anakngtipaklong... may gusto akong kanta... well yung chorus at least, na narinig ko sa Jango... kaso hallerness.. di ako makadecide kung gusto ko ba talaga kasi di ko marinig yung lyrics ng buong kantaaaaaa!!!
OO! BINGI AKO! BINGI!!!!
Eto lang naririnig ko na lyrics... na di ko pa nga sigurado kung tama kasi parang walang sense yung 3rd line...
OO! BINGI AKO! BINGI!!!!
Eto lang naririnig ko na lyrics... na di ko pa nga sigurado kung tama kasi parang walang sense yung 3rd line...
HOLD MY HEAD HIGH
Cracajac
Chorus:
I've been down
I've been out
I've been stepped in the back about
One thousand times in this life
But I still hold my head high.
Eh kaso... bagong artist pa lang yung kumanta kaya kahit anong google ko... di ko makita yung lyrics ng shet na kanta...
Obvious ba.... may tinatamad na naman.
Saturday, March 5, 2011
Imagiiiiiiiiiiiine!!!
Hahahhha! As if! Pero in fairness to me! I was productive today! Well... sorta, kinda... I was able to finish 1 of my 2 tasks!!! Hahahahah!
Pakdatshet! Spent most of the time looking at Won Bin's pictures... OO NA!!! FAN GIRL NA AKO!!!! Pero spare me!!! I have to have some kind of crush in one form or another! Taena super non-existent and vitamins sa mundo ko ngayon... kelangan ko ng kilig! Hahahah! Pakshet! Sa sobrang sad ng *crush* life ko ngayon, I'm resorting to celebrities na! Pota! Ang sad, sad, sad ng buhay!
Hahahaa! Huli ko atang celebrity crush na feeling ko talaga makakatuluyan ko si Prince William pa! Alas! Kate Middleton meddled! Pero sabagay... April pa naman daw kasal nila... feeling ko talaga maipadala lang talaga ako ng kumpanya namin sa UK bago sila ikasal... tapos masulyapan ang kagandahan ko ni Prince William... hay naku... *itigil ang kasal*-drama ang mangyayari... pero siyempre on his part lang... kasi di ko na siya super crush.... kahit matangkad siya... di ko trip yung bagong hairdo niya... or lack thereof! Hahahah!
Hay naku! Buti na lang napanood ko yung Brotherhood of War! Pakshet! Sabi kasi sa akin nakaka-tats daw. At totoo naman... nakakaiyak siya! Pero siyempre not as much as Aftershock. Pero ang point ko lang kahit nakakaiyak yung Brotherhood of War... homaygeds! May bago na akong kraaaaaaaaasssh!!! Hahhaha! Nagtataka ako bakit familiar yung isang actor pero di ko talaga maplace yung mukha niya sa mga napanood kong Koreanovela/movies. Anakngtipaklong eh kaya naman pala eh kasi sobrang five hundred thousand years ago pa yung huli niyang Koreanovela... na di ko rin pinanood kasi sa GMA pinalabas saka alam ko dati na tragic yung ending... eh you know naman me... I DONK LIKE TRAGIC ENDINGS!!!
Pero siyempre kahit I donk like... pinapanood ko pa rin naman yung ibang mga tragic kwento kasi sa madalas at madalas.... yung mga tragic yung magaganda yung kwento... Pero yung dramang yun di ko pinanood kasi besides sa tragic na nga yung kwento... eh ayoko rin ng hyped up whatevers... nakakairita kasi minsan yung mga uber-promoted movies/dramas... walang kalatoy-latoy.
But anyway, as always, I digress... Eto na yung picture ng bagong makakatuluyan ko ngayon:
Pakdatshet! Spent most of the time looking at Won Bin's pictures... OO NA!!! FAN GIRL NA AKO!!!! Pero spare me!!! I have to have some kind of crush in one form or another! Taena super non-existent and vitamins sa mundo ko ngayon... kelangan ko ng kilig! Hahahah! Pakshet! Sa sobrang sad ng *crush* life ko ngayon, I'm resorting to celebrities na! Pota! Ang sad, sad, sad ng buhay!
Hahahaa! Huli ko atang celebrity crush na feeling ko talaga makakatuluyan ko si Prince William pa! Alas! Kate Middleton meddled! Pero sabagay... April pa naman daw kasal nila... feeling ko talaga maipadala lang talaga ako ng kumpanya namin sa UK bago sila ikasal... tapos masulyapan ang kagandahan ko ni Prince William... hay naku... *itigil ang kasal*-drama ang mangyayari... pero siyempre on his part lang... kasi di ko na siya super crush.... kahit matangkad siya... di ko trip yung bagong hairdo niya... or lack thereof! Hahahah!
Hay naku! Buti na lang napanood ko yung Brotherhood of War! Pakshet! Sabi kasi sa akin nakaka-tats daw. At totoo naman... nakakaiyak siya! Pero siyempre not as much as Aftershock. Pero ang point ko lang kahit nakakaiyak yung Brotherhood of War... homaygeds! May bago na akong kraaaaaaaaasssh!!! Hahhaha! Nagtataka ako bakit familiar yung isang actor pero di ko talaga maplace yung mukha niya sa mga napanood kong Koreanovela/movies. Anakngtipaklong eh kaya naman pala eh kasi sobrang five hundred thousand years ago pa yung huli niyang Koreanovela... na di ko rin pinanood kasi sa GMA pinalabas saka alam ko dati na tragic yung ending... eh you know naman me... I DONK LIKE TRAGIC ENDINGS!!!
Pero siyempre kahit I donk like... pinapanood ko pa rin naman yung ibang mga tragic kwento kasi sa madalas at madalas.... yung mga tragic yung magaganda yung kwento... Pero yung dramang yun di ko pinanood kasi besides sa tragic na nga yung kwento... eh ayoko rin ng hyped up whatevers... nakakairita kasi minsan yung mga uber-promoted movies/dramas... walang kalatoy-latoy.
But anyway, as always, I digress... Eto na yung picture ng bagong makakatuluyan ko ngayon:
O di ba?! Di hamak naman na mas cute yan kesa kay Prince William. Di nga lang siya prinsipe.. mukha lang... hahahaha! Be still my heart!
Okay tamang-tama lang 11pm na! And I'm off!
Ay teka lang... insert ko na rin yung ibang picture.... baka sabihin niyo pogi lang siya pag nakangiti. Pogi yan kahit mukhang timang minsan.
So sino ang walang ginagawa sa opisina?
AKOOOOOOOOOOOOO!!!!
p.s. thoughts to ponder: Bakit sa dinami-dami ng mga pumupuntang Koreano dito sa Pilipinas... ni isa... wala man lang humawig sa kanya???
NOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!!!!!!!!!!!!
SHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEET!!!!! BATOOOOOOOOONG BATOOOOOOOOO NA AKOOOOOOOOOOOOOOOO!!!!!
Anaknangtipaklong! I admit I am better off people who are currently in bartolinas pero pota!! Feeling ko mas batong batong bato pa ako sa kanila!!!
They have the luxury to dream the day away albeit in a much yuckier location.
As for me... may gagawin nga ako dapat pero homaygeds I was not born to write documentations. I was born to rant and rave... not waste my time on stupid documentation that nobody will read.
Pero siyempre kelangan ko pa rin gawin kasi required!
POTA!!! WHY REQUIRE DOCUMENTATION IN THE FIRST PLACE KUNG WALA RIN LANG NAMAN MAGBABASA!!?!?! TAENA if I am forced to write the fucking document, somebody else better be forced to read what I wrote!
I feel like I'm in my terrible twenty's...
when somebody tells me: "Naomi, send the compiled technical specs to Steve later."
All I really want to say is:
NOOOO!!!
Pero siyempre being the slave that I am, all I can say is:
Ok.
All the while thinking of shooting my brain out of my skull.
Anaknangtipaklong! I admit I am better off people who are currently in bartolinas pero pota!! Feeling ko mas batong batong bato pa ako sa kanila!!!
They have the luxury to dream the day away albeit in a much yuckier location.
As for me... may gagawin nga ako dapat pero homaygeds I was not born to write documentations. I was born to rant and rave... not waste my time on stupid documentation that nobody will read.
Pero siyempre kelangan ko pa rin gawin kasi required!
POTA!!! WHY REQUIRE DOCUMENTATION IN THE FIRST PLACE KUNG WALA RIN LANG NAMAN MAGBABASA!!?!?! TAENA if I am forced to write the fucking document, somebody else better be forced to read what I wrote!
I feel like I'm in my terrible twenty's...
when somebody tells me: "Naomi, send the compiled technical specs to Steve later."
All I really want to say is:
NOOOO!!!
Pero siyempre being the slave that I am, all I can say is:
Ok.
All the while thinking of shooting my brain out of my skull.
Friday, March 4, 2011
Rants of a Vitamin A Deprived Person
Ikaw ba'y nababato? Kung hindi... eh ako naman OO!!!
Actually may mga dapat akong gawin ngayon... eh kaso naman! Papasok ako bukas kasi Batch Support kami ni Love from 1PM-11PM... we'll at least ako secondary support lang tapos siya yung primary. Magagawa ko pa bukas yung mga dapat kong gawin ngayon.
So eto na naman ako at pumepetiks.
Besides... pinakaboring sa lahat ng mga boring na gagawin dito sa trabaho na naman yung gagawin ko... ang walang kamatayang DOCUMENTATION!
Homaygeds!!!!
IDONKLIKE!!!
Kaso ngayong pumepetiks naman ako... besides sa magsulat... di ko rin naman alam kung anong gagawin ko sa world wide web. Ako na! Ako na ang walang maisip gawin! Agjuli... di naman sa wala akong maisip gawin... feeling ko may magagawa naman ako kung pagiisipan ko talaga... eh kaso I WANNA GO HOME NAAAAA!! yung thought na lang na yun yung umiikot-ikot sa surface ng utak ko! naflu-flush out yung other thoughts...
TAENA BAKIT KASI WALANG POGI DITO!?!?!! WALANG CAUSE FOR STAYING! HAhahahaaha! WALANG VITAMIN A!!! Puro DURA RAT nasa paligid ko... i.e. LASSSSSSSSSSOOoOOONNN!!!!
-- eto ang mga angal ng isang batong-bato pero ubod ng gandang nilalang... itago natin siya sa pangalang Naomi. Hahahha! Supershyet! Bored much!???!
Actually may mga dapat akong gawin ngayon... eh kaso naman! Papasok ako bukas kasi Batch Support kami ni Love from 1PM-11PM... we'll at least ako secondary support lang tapos siya yung primary. Magagawa ko pa bukas yung mga dapat kong gawin ngayon.
So eto na naman ako at pumepetiks.
Besides... pinakaboring sa lahat ng mga boring na gagawin dito sa trabaho na naman yung gagawin ko... ang walang kamatayang DOCUMENTATION!
Homaygeds!!!!
IDONKLIKE!!!
Kaso ngayong pumepetiks naman ako... besides sa magsulat... di ko rin naman alam kung anong gagawin ko sa world wide web. Ako na! Ako na ang walang maisip gawin! Agjuli... di naman sa wala akong maisip gawin... feeling ko may magagawa naman ako kung pagiisipan ko talaga... eh kaso I WANNA GO HOME NAAAAA!! yung thought na lang na yun yung umiikot-ikot sa surface ng utak ko! naflu-flush out yung other thoughts...
TAENA BAKIT KASI WALANG POGI DITO!?!?!! WALANG CAUSE FOR STAYING! HAhahahaaha! WALANG VITAMIN A!!! Puro DURA RAT nasa paligid ko... i.e. LASSSSSSSSSSOOoOOONNN!!!!
-- eto ang mga angal ng isang batong-bato pero ubod ng gandang nilalang... itago natin siya sa pangalang Naomi. Hahahha! Supershyet! Bored much!???!
Thursday, March 3, 2011
Reklamador on a Roll
Pag walang nangyayari... mapapaisip ka tungkol sa mga bagay-bagay na kung baon na baon ka sa problema o kaya naman eh high na high ka sa kung ano man... eh sa malamang at sa malamang hinding-hindi mo mapapansin... much less eh problemahin man lang.
Yup! Intro yun sa mga napagiisipan ko these days. Tungkol sa mga walang kwentang bagay lang naman, but apparently nasa likod lang ng utak ko. Kung bakit ko naiisip tong mga bagay na to... besides sheer boredom that is... eh baka malaman ko in the course of writing this post... or pwede rin namang hindi.
Hmmm... wala... naisip ko lang kasi... ang tagal na bago nagkaron ng anything extraordinary na nangyari sa buhay ko... alam mo yun?!
Yung life-changing...
Yung mapapaisip ka sa gabi kung "Totoo ba to?"
Yung halos di ka makatulog kasi di mo alam kung paano plaplanuhin yung bukas kasi sort of may idea ka what to expect... pero feeling mo... more than what you're expecting... mas excited ka malaman kung ano yung mga unexpected na mangyayari bukas... kaso since unexpected nga eh di mo naman mahulaan.
Shit! I miss not knowing what tomorrow will bring! These days, alam ko gigising ako. Kung mag-e-exercise ako o kung manonood na lang ba ako ng TV eh choice ko. Maliligo ako and then papasok sa office. Then uwi ulit sa bahay para manood ng kung ano man. Tulog. Then repeat coda till fade.
Siguro insert na lang paminsan-minsan yung makipagkita sa mga kaibigan. Actually yun lang yung hindi routine sa buhay ko ngayon. Otherwise... WALANG HAPPENING!!!
Di ko alam bakit... feeling ko nararamdaman rin naman 'to ng lahat ng tao... pero ang hirap hindi mag-expect ng something extraordinary para sa buhay ko.
Alam ko gusto kong yumaman. Pero alam ko rin hindi yun ang be all and end all ng buhay ko. It would just be nice to know na di na issue yung pera with regards to things I want to do. I don't think being rich or being famous is extraordinary (although, depending on how you got famous... that would be debateable).
I just know that I am meant for extraordinary things. What these things are... THAT'S WHAT I'M LONGING TO FIND OUT!
Boredom go away!!!!
Yup! Intro yun sa mga napagiisipan ko these days. Tungkol sa mga walang kwentang bagay lang naman, but apparently nasa likod lang ng utak ko. Kung bakit ko naiisip tong mga bagay na to... besides sheer boredom that is... eh baka malaman ko in the course of writing this post... or pwede rin namang hindi.
Hmmm... wala... naisip ko lang kasi... ang tagal na bago nagkaron ng anything extraordinary na nangyari sa buhay ko... alam mo yun?!
Yung life-changing...
Yung mapapaisip ka sa gabi kung "Totoo ba to?"
Yung halos di ka makatulog kasi di mo alam kung paano plaplanuhin yung bukas kasi sort of may idea ka what to expect... pero feeling mo... more than what you're expecting... mas excited ka malaman kung ano yung mga unexpected na mangyayari bukas... kaso since unexpected nga eh di mo naman mahulaan.
Shit! I miss not knowing what tomorrow will bring! These days, alam ko gigising ako. Kung mag-e-exercise ako o kung manonood na lang ba ako ng TV eh choice ko. Maliligo ako and then papasok sa office. Then uwi ulit sa bahay para manood ng kung ano man. Tulog. Then repeat coda till fade.
Siguro insert na lang paminsan-minsan yung makipagkita sa mga kaibigan. Actually yun lang yung hindi routine sa buhay ko ngayon. Otherwise... WALANG HAPPENING!!!
Di ko alam bakit... feeling ko nararamdaman rin naman 'to ng lahat ng tao... pero ang hirap hindi mag-expect ng something extraordinary para sa buhay ko.
Alam ko gusto kong yumaman. Pero alam ko rin hindi yun ang be all and end all ng buhay ko. It would just be nice to know na di na issue yung pera with regards to things I want to do. I don't think being rich or being famous is extraordinary (although, depending on how you got famous... that would be debateable).
I just know that I am meant for extraordinary things. What these things are... THAT'S WHAT I'M LONGING TO FIND OUT!
Boredom go away!!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)