Saturday, February 9, 2013

Level 2... then what's next for me?

Okay. Just to be clear hindi Level 3 ang sagot sa title ng post na to. Sort of rhetorical but not so much kasi pwede rin namang sagutin. Di ko nga lang alam kung ano sagot.

Potek!!!!!! Hay ham so egzayted! Di ko lang alam kung tungkol san! Nakakabaliw ang mga happening!!!

Di ko na alam ano kasunod!!!! Bakit kasi walang mapa tong buhay natin!!??!! Kung meron lang, eh di ang dali sanang i-navigate. Eh kaso wala! Walang mapa!

Nakaschedule na ako for my second client interview sa Lunes. AND. I. AM. KINAKABAHAN!!!!

Heart attack to the highest level na naman yung drama ko! At sa sobrang swerte ko Biyernes ako sinabihan tungkol sa interview ko sa Monday... so I have more than 48 hours to stew! Hahahahah! Last time kasi tinawagan ako thursday, tapos Friday yung interview... so more or less 24 hours lang ako di mapakali... Anakngtipaklong ano na lang mangyayari sa akin kakamuni-muni nito ng kwarenta y otso oras! Malamang by Monday sabaw na naman tong utak ko! Gudlak to me na lang talaga!

But good vibes! Aja! Kaya ko to! Diyos ko kaw na bahala! Ang para kay Naomi ay kay Naomi... Kaso ano nga ba ang para ke Naomi....

Sana blue eyed Australian surfer dude na super intelligent na hanep lang sa abs at masels at funny na eh milyonaryo pa! HAhahahahahahahahahahaahhahaah!

Haaaay dreams! Why can't you stay in my subconscious mind?!?!? Pati ba naman sa waking hours ko eh anjan ka rin!?

Woooohooooo sarap mangarap!!!

Thursday, February 7, 2013

Doo bee Doo bee Dum Doo bee doo dum dum!

Doo bee doo bee dum doo bee doo dum dum!
Doo bee doo bee dum doo bee doo dum dum!


Yan! yan! Yan ang nasa utak ko ngayoN! I know!!!!! Soooo deeeeep!!!

So deep that it didn't even bleed and catch me.
Off guard, red handed.
Now I'm far from lonely.
Asleep, I still see you lying next to meeeeeeeeeeeh!!!!

Tae! Puro lyrics ng kanta naman ngayon umiikot sa bunbunan ko! yehboy!

Nababaliw na naman ako!!!!

Yung utak ko naka-on na naman ng walang humpay! Nung isang araw, gusto ko mag-isip para maayos ko ng matino yung mga dapat kong maisip... Nung sabado, nakapag-isip isip ako pero di ko lang talaga macompile ng maayos yung mga bagay-bagay na umiikot sa utak ko!

Bakit kasi walang dewey decimal system sa loob ng utak ko! Napakagulo lanG! Kung anu-ano yung biglang naiisip ko! Shet shet shet!!!! Ayoko na mag-isip pero gusto ko pa rin pagmuni-munian ang ilang bagay! Eh kaso naman, pag nagsimula na akong magmuni muni... blizzard galore bigla yung mga bagay sa utak ko! HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAY!!! Nakakabaliw!

Wednesday, February 6, 2013

Good News and Bad News

Medyo uso ang Good News/Bad News routine. Pero for me, medyo first time ako nakatanggap ng walang kwentang bad news kung ikukumpara sa kasama nitong good news.

Anakngshet! Buntis si chinky!!!! Hahahhahaha! Ang saya saya ko lang talaga for them! Wala lang! Happy news kasi talaga kapag bagong baby. Sana baby boy!

Hehehehe! Sorry lang talaga, pero may bias ako towards baby boys! Siguro dahil na rin sa forever wish kong magkaron ng baby brother na hindi natupad ever kasi nga dakilang girl yung kapatid ko na kung umasta naman minsan (except kung lumalandi siya) eh parang boy. Alam mo yun! Yung boy na inuutusan maglinis ng kotse hahahhaha! joks onleh sistah!

Pero ayun na nga! I love love love love love love baby boys talaga! Lalo na pag super smart at tahimik lang like my favorite pamangkin AJ. Hahahha! Sorry na lang my other cousins and pamangkin pero may favorite talaga ako! Nakakagigil pag super cute na, smart pa, di pa bully gaya ng iba niyang uncle/cousins!

Ang bad news, di makakasamang Boracay si Mariek... taena wala akong kasama sa plane! shiyet! Hassle! Hahhahaah! Although ayus lang naman sa akin magtravel mag-isa... wala lang... medyo excited na kasi ako magspend time with her and Joey. Tapos biglang hangin na lang lahat! Sana talaga pde siya magtravel by that time! Hay nakuuuuuuu!!!!

I'm bored na naman!

Saturday, February 2, 2013

I'm on a rut

Di ako makapagtrabaho. Di ko alam kung anong iisipin ko. Magulo utak ko ngayon. I want to get away, but I don't know where to go.

I just want time to think. I just want time for myself. I want time to stare off into space and let my mind wander... about anything... about everything... about nothing at all.

It's been so long since I've had to think really hard. Not about work, not about my problems, not about somebody else's problems...

I just want to think. About possibilities. About impossibilities. About probabilities. About the improbables. I just want to sit down. AND. THINK.

Because right now, I think I'm on a rut. I need to get out of this one fast.

Friday, February 1, 2013

Funds Management System

I had an interview earlier with a company whose client dealt with Funds Management. I tried to prepare as much as I can for the interview, I reviewed every project I handled. I tried to remember any roadblocks I encountered on those projects and what I/my team did to solve those issues.

I worked on my technical know-how. I read up on the theories/logic behind every statement I usually use when coding. Sometimes when you've been coding for so long, you tend to forget the theories because you already know why something's more efficient than something else. It's like when you've been driving for several years and on most nights when you drive home, you don't know how you got home. You're on autopilot. You take for granted the logic behind why some things work, your brain knows it works that way but you forget the technical terms.

And then came the interview... one of the questions raised was:

Can you tell us what you know about Funds Management?

I was on full panic mode at that point.

Inside my brain: Shet!!!! Bakit nakalimutan ko iresearch yun!!?!?!?! Yun pa yung nakalimutan ko!!!
Out of my mouth: I'm sorry but I really don't have any experience on that area of the financial services, but I presume from the phrase itself that it has something to do with the management of funds. Hehe! (trying to laugh off my incompetence).

Interviewers: *awkward silence*

================================================================

HAhahahahaahahahahahahhahahahaahahahaha! Tangina!!!!!! Nakakahiyaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!! Hahahahahhaahahhaahahahhaah!

Like every other interview, I usually think too much on every little thing I've said on that particular interview and I still hope against hope that somehow... even after all the bullshit I've said, that they'd still see that tiny little speck of brilliance in me even though I have a hard time seeing it myself at times.

Alam mo yun? Yung tipong hindi ka na umaasa kasi alam mong walang kwenta yung mga sinabi mo.... pero kahit paano di mo pa rin maiwasang hindi umasa. I think we're just hardwired that way, to hope against all odds I mean... well, most people at least.

Pero anak lang talaga ng lahat ng anakngshet! Pag naalala ko yung sinagot ko dun sa tanong na yun... Biglang nagugunaw ulit yung mundo ko! hahahahahahaahahahah! Sheeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet!!!!

Why am I just so stupidly confident to even try to say what I've said??!?! Hahhahahahahhhha! It hurts my brain!!!!!! hahahahahaahaha!

Well sabi nga nila, charge it to "Experience". Kaso at the rate I'm going, lagpas lagpas na sa credit limit si "Experience"! Hahahahahaha!

My heart, it's on the floor again!

Heart attack galore!!!!

Sinabi ko na ba na ayaw ko ng interviews!??!?! Kung hindi pa... AYOKO NG INTERVIEWS!!!!! Pero it can't be helped!!!

Di na naman mapakali yung utak ko! Yung dibdib ko parang sasabog sa kaba! Natatae ako na parang hindi! Sana makuha ko to! Sana makuha ko to!!!

Kaya ko pa naman dito sa kumpanya ko... pero ayoko nang antayin na mahayblad ulit ako ng bonggang bongga. Pre-emptive strike kumbaga tong ginawa ko. And besides, hellloooooo!!! Australia! Helllooooooooo!!!! Well, wala naman ako gustong puntahan talaga dun... What draws me to it is the chance to start anew in a different country... the chance to start from scratch... new experiences to look forward to... and of course... the cha-ching! cha-ching! hahahaha!

Pero hello! bago ako magpaka-assuming na matutuloy ako dun, kelangan I do well sa interview bukas... at di ko alam kung bigla na lang ba akong magcocollapse habang ini-interview ako over the phone sa sobrang nerbiyos ko ngayon pa lang!

Hindi ako confident na tao... masyado... minsan mukha akong confident... pero mukha lang! I can get in your face pag feeling ko tama ako... pero hindi ibig sabihin nun eh nag-o-ooze with confidence tong uber sexy body ko! Mukha lang talaga, pero hindi! Hindi!!!!

Nakakakaba! Ipinagdasal ko naman to pero siyempre kung kasing-baliw mo ako, minsan kahit anong dasal.... sa sobrang nerbiyos ko.. tulak mo lang ako ng onti eh tumba na ako agad sa dahil sa sobrang jelly na ng legs ko na dulot ng super-duper extra kanerbiyosan ko! Onti na lang talaga, lalabas na tong puso ko sa dibdib ko! As in!!!!!!!!! As in!!!!!!!!

Diyos ko po, kayo na bahala sa akin!